هاپتوگلوبین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
A model of α,β-hemoglobin/haptoglobin hexamer complex

هاپتوگلوبین (انگلیسی: Haptoglobin) یکی از پروتئین‌های موجود در پلاسما است که با پیوند شدن به هموگلوبین رها شده از گویچه‌های سرخ موجب مهار خاصیت اکسیداتیو آن‌ها می‌شود(خاصیت انتی اکسیدانی دارند). این پروتئین در کبد تولید می‌شودو در نهایت ترکیب تشکیل شده توسط سیستم رتیکولواندوتلیال(عمدتاً در طحال)از جریان خون حذف می‌شود.در بالین،شنج مقدار این پروتئین جهت غربالگری و پایش همولایتیک آنمیا داخل عروقی استفاده می‌شود.درintravascular hemolysis هموگلوبین آزاد به داخل گردش خون رها می‌شود و هاپتوگلوبین به آن متصل می‌شودو این امر باعث کاهش سطح هاپتوگلوبین می‌شود.برعکس،در extravascular hemolysis به این دلیل که RBC به وسیلهreticuloendothelial system بلعیده می‌شود ،Hbاز RBC به داخل گردش خون رها نمی‌شود در نتیجه سطح هاپتوگلوبین طبیعی خواهد بود.[۱].

هاپتوگلوبین یکی از پروتئین‌های فاز حاد است.هاپتو گلوبین آهنی که برای رشد باکتری‌ها لازم است را برداشته و باکتری‌ها بدون اهن می مانند در نتیجه از بین میروند در واقع اهن را جذب می‌کنند و اهن از محیط عمل باکتری جمع می‌شود

جستارهای وابسته[ویرایش]

هموگلوبین

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای انگلیسی