هماتوکریت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

به نسبت درصد گویچه‌های قرمز در خون، هماتوکریت (Hematocrit) یا خون‌بهر گفته می‌شود، یا به بیانی دیگر نسبت حجم سلول‌های خون به کل خون بر حسب درصد را هماتوکریت می‌نامند. این نسبت در زنان و مردان سالم و بالغ به ترتیب برابر ۴۵–۳۵ و ۵۰–۴۰ درصد است.

هماتوکریت درصد RBC‌ها (گویچه‌های قرمز) را نشان می‌دهد و در آقایان بیشتر از خانم‌ها است. ref>Guyton and Hall textbook of Medical Physiology (ed.13)2016

مثلاً هرگاه هماتوکریت شخص ۴۰ باشد منظور آن است که ۴۰ درصد حجم خون را گویچه‌ها یا گلبول‌های قرمز و باقی‌مانده آن را پلاسما تشکیل می‌دهد. هماتوکریت مردان سالم به‌طور متوسط ۴۲ و هماتوکریت زنان سالم به‌طور متوسط ۳۸ است.[۱]

افزایش هماتوکریت تا حدود 50 مشکلی ایجاد نمی‌کند اما افزایش بیشتر همراه با ازدیاد چسبندگی خون بوده و می‌تواند به ایجاد ترومبوز عروقی منجر شود.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Purves, William K. ; David Sadava, Gordon H. Orians, H. Craig Heller (2004). Life: The Science of Biology (7th ed.). Sunderland, Mass: Sinauer Associates. pp. 954. ISBN 0-7167-9856-5.
  2. «بررسی هماتوکریت در مبتلایان به س». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۱.

زیست‌شناسی پایۀ دهم، چاپ دوم 1396ه.ش

فیزیولوژی گایتون، جلد اول