اگریکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ACAN
Protein ACAN PDB 1tdq.png
ساختارهای موجود
PDBHuman UniProt search: PDBe RCSB
Identifiers
AliasesACAN, AGC1, AGCAN, CSPG1, CSPGCP, MSK16, SEDK, Aggrecan, SSOAOD
External IDsHomoloGene: 136177 GeneCards: ACAN
Gene location (Human)
Chromosome 15 (human)
Chr.Chromosome 15 (human)[۱]
Chromosome 15 (human)
Genomic location for ACAN
Genomic location for ACAN
Band15q26.1Start88,803,442 bp[۱]
End88,875,354 bp[۱]
RNA expression pattern
PBB GE ACAN 205679 x at fs.png

PBB GE ACAN 217161 x at fs.png

PBB GE ACAN 207692 s at fs.png
More reference expression data
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNA)

NM_001135، NM_013227، XM_006720419، XM_011521313 XM_011521314، NM_001135، NM_013227، XM_006720419، XM_011521313

n/a

RefSeq (protein)

NP_037359، XP_006720482، XP_011519615، XP_011519616 NP_001126، NP_037359، XP_006720482، XP_011519615، XP_011519616

n/a

Location (UCSC)Chr 15: 88.8 – 88.88 Mbn/a
PubMed search[۲]n/a
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش Human

اگریکان (انگلیسی: Aggrecan؛ تلفظ صحیح: اَگریکَن)[۳] که یک گلیکوپروتئین است توسط ژن ACAN کُدگذاری می‌شود.[۴] اگریکان یکی از پروتئین‌های سازنده ماتریکس برون سلولی در بافت‌های غضروفی می‌باشد و قابلیت تحمل بار را دارد.

ساختار[ویرایش]

اگریکان یک گلیکوپروتئین با وزن مولکولی بالا (1x10^6 <M <3x10^۶) می‌باشد. ساختار آن شبیه به شیشه شور است، که در آن شاخه‌های کاندرویتین سولفات و کراتین سولفات به یک پروتئین مرکزی وصل هستند[۵]

جرم مولکولی اگریکان بیشتر از 2500 kDa است و در آن بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ شاخه گلیکو آمینو گلیکان (GAG) به پروتئین مرکزی وصل می‌باشد. اگریکان و کلاژن نوع II اصلی‌ترین تشکیل دهنده‌های غضروف هستند.

عملکرد[ویرایش]

اگریکان به دلیل بار منفی بالایی که در شاخه‌های GAG دارد، قابلیت مقاومت در مقابلا فشار را به بافت می‌دهد. نیمی از سفتی غضروف به دلیل وجود اگریکان می‌باشد. خاصیت بارداری بالای اگریکان باعث ایجاد فشار اسمزی در بافت نیز می‌شود.

اهمیت پزشکی[ویرایش]

اگریکان بسیار به پروتئین‌کافت (proteolysis) حساس می‌باشد. تحلیل اگریکان به شروع و توسعه آرتروز ارتباط داده شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پروتئوگلیکان

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000157766 - Ensembl, May 2017
  2. "Human PubMed Reference:". 
  3. «How to pronounce aggrecan». 
  4. Doege KJ, Sasaki M, Kimura T, Yamada Y (1991). "Complete coding sequence and deduced primary structure of the human cartilage large aggregating proteoglycan, aggrecan. Human-specific repeats, and additional alternatively spliced forms". J. Biol. Chem. 266 (2): 894–902. PMID 1985970.  Unknown parameter |month= ignored (help)
  5. Nap RJ, Szleifer I (2008). "Structure and interactions of aggrecans: statistical thermodynamic approach". Biophys. J. 95 (10): 4570–83. doi:10.1529/biophysj.108.133801. PMC 2576360Freely accessible. PMID 18689463.  Unknown parameter |month= ignored (help)

بیشتر بخوانید[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]