انتخابات مجلس ارمنستان (۲۰۱۷)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
انتخابات مجلس ارمنستان (۲۰۱۷)
ارمنستان
→ ۲۰۱۲ ۲ آوریل ۲۰۱۷
۱۳ فروردین ۱۳۹۶
انتخابات مجلس ارمنستان ←
مشارکت: ۶۱٪
حزب رهبر ٪ کرسی +/−
جمهوری‌خواه سرژ سارگسیان ۴۹٫۱۷ ۵۸
ائتلاف تساروکیان گاگیک تساروکیان ۲۷٫۳۵ ۳۱
ائتلاف راه برون‌رفت ادمون ماروکیان ۷٫۷۸ ۹
فدراسیون انقلابی ارمنی هرانت مارکاریان ۶٫۵۸ ۷
فهرست حزب‌هایی که کرسی به دست آوردند. نتیجهٔ تفصیلی در پایین.
نخست‌وزیر ارمنستان پیش از انتخابات
کارن کاراپتیان
حزب جمهوری‌خواه ارمنستان
Coat of arms of Armenia.svg
این مقاله بخشی از این مجموعه است:
سیاست و دولت
ارمنستان
Flag of Armenia bar.svg
قضایی
نشان درگاه درگاه ارمنستان

انتخابات پارلمانی ارمنستان (۲۰۱۷) در ۲ آوریل ۲۰۱۷ برابر با ۱۳ فروردین ۱۳۹۶ برگزار شد. این نخستین انتخابات ارمنستان پس از همه‌پرسی قانون اساسی در سال ۲۰۱۵ بود که نظام این کشور را به جمهوری پارلمانی تغییر داد.

حزب جمهوری‌خواه وابسته به کارن کاراپتیان نخست‌وزیر ارمنستان توانست بیشترین سهم آرا را از مشارکت ۶۱٪ مردم به دست آورد.[۱]

منتقدین بر این باور بودند که این مسأله به طولانی کردن حیات سیاسی رئیس‌جمهور این کشور یعنی سرژ سارگسیان می‌انجامد. بسیاری بر این باور بودند که از آنجا که دورهٔ خدمت سارگسیان رو به پایان بود، وی می‌کوشد سمت خود را جابجا کند.[۲]

نظام انتخابی[ویرایش]

مجلس ملی ارمنستان دارای ۱۰۱ کرسی است. روش انتخاب نمایندگان در آن به صورت نمایندگی تناسبی با فهرست‌های حزبی دو لایه است.[۳][۴] در این روش ۵۰٪ از آرایی که به سود هر حزب ریخته می‌شوند در فهرست‌های حزبی پخش خواهند شد.

در صورتی که اقلیت‌های ملی در این فهرست‌ها باشند ۴ مجوز به آن‌ها اختصاص خواهد یافت. هیچ فهرست حزبی نمی‌تواند شامل ۷۰٪ عضو از یک جنس (زن یا مرد) باشد.

بقیهٔ ۵۰٪ آرایی که توسط هر حزب کسب می‌شود بین فهرست‌های سرزمینی آن که ۱۳ حوزهٔ انتخابی چند نامزدی است پخش خواهد شد.

اگر هیچ‌کدام از احزاب نتوانستند بیش از ۵۰٪ مجوز در دور نخست کسب کنند و ظرف ۶ روز پس از اعلام نتایج هیچ ائتلافی بین احزاب شکل نگیرد، انتخابات به دور دوم کشیده می‌شود. در این مرحله تنها دو حزب یا بلوکی که توانسته باشند بیشتر از دیگر احزاب رای بیاورند با هم به رقابت خواهند پرداخت. در این مرحله نیز تمام مجوزهای کسب‌شده ذخیره خواهند شد. به حزبی که برندهٔ دور دوم شود مجوزهای اضافی داده خواهد شد تا از کسب ۵۴٪ از کرسی‌ها توسط آن حزب اطمینان حاصل شود.

اگر هر حزب یا بلوکی در دور نخست بتواند دو سوم از کل مجوزها را کسب کند، به دیگر احزاب یا بلوک‌ها به اندازه‌ای مجوز می‌دهند تا از کسب یک سوم کرسی‌ها توسط دیگر احزاب (به غیر از حزب برنده) اطمینان حاصل شود.

در شرایط خاص ممکن است به دلیل اختصاص کرسی‌های اضافی به حزب برنده یا دیگر احزاب، مجموع کرسی‌های مجلس به ۲۰۰ برسد.[۵]

آستانهٔ انتخابی برای احزاب ۵٪ و برای بلوک‌ها ۷٪ است.

فهرست احزاب و بلوک‌های مشارکت‌کننده[ویرایش]

احزاب و ائتلاف‌های انتخاباتی زیر در این دور از انتخابات شرکت کردند:[۶]

حزب یا ائتلاف ترکیب رهبر کرسی‌های فعلی وابستگی اروپایی
حزب جمهوری‌خواه ارمنستان سرژ سارگسیان
۶۹ از ۱۳۱
EPP (ناظر)
ائتلاف تساروکیان حزب ارمنستان شکوفا
ائتلاف
گاگیک تساروکیان
۳۳ از ۱۳۱
ACRE
ائتلاف کنگره و PPA کنگره ملی ارمنی
حزب مردم ارمنستان
لوون تر-پتروسیان
۷ از ۱۳۱
ALDE
حزب کشور قانونمند آرتور باغداساریان
۵ از ۱۳۱
EPP (ناظر)
فدراسیون انقلابی ارمنی هرانت مارکاریان
۵ از ۱۳۱
PES (ناظر)
ائتلاف اوهانیان-رافی-اوسکانیان میراث (ارمنستان)
اتحاد
سیران اوهانیان
۳ از ۱۳۱
EPP (ناظر)
حزب کمونیست ارمنستان تاچات سرکیسیان
۰ از ۱۳۱
دموکرات‌های آزاد خاچاتور قوقوبلیان
۰ از ۱۳۱
ائتلاف «راه برون‌رفت» ارمنستان تابناک
حزب جمهوری (ارمنستان)
حزب پیمان مدنی ارمنستان
ادمون ماروکیان
۰ از ۱۳۱

نتایج[ویرایش]

حزب آرا ٪ کرسی +/–
حزب جمهوری‌خواه ارمنستان ۷۷۱٬۲۴۷ ۴۹٫۱۷ ۵۵
ائتلاف تساروکیان ۴۲۸٬۹۶۵ ۲۷٫۳۵ ۳۰
ائتلاف «راه برون‌رفت» ۱۲۲٬۰۴۹ ۷٫۷۸ ۹
فدراسیون انقلابی ارمنی ۱۰۳٬۱۷۳ ۶٫۵۸ ۷
حزب مقاومت ارمنستان ۵۸٬۲۷۷ ۳٫۷۲ ۰
ائتلاف اوهانیان-رافی-اوسکانیان ۳۲٬۵۰۴ ۲٫۰۷ ۰
ائتلاف کنگره ملی ارمنی و حزب مردم ارمنستان ۲۵٬۹۷۵ ۱٫۶۶ ۰
دموکرات‌های آزاد ۱۴٬۷۴۶ ۰٫۹۴ ۰
حزب کمونیست ارمنستان ۱۱٬۷۴۵ ۰٫۷۵ ۰
آرای سفید/باطله ۶٬۷۰۱
مجموع ۱٬۵۷۵٬۳۸۲ ۱۰۰
رأی‌دهندگان نام‌نویسی‌شده/مشارکت ۲٬۵۸۸٬۵۹۰ ۶۰٫۸۶
منبع: CEC tert.am panarmenian.net

شیوه اجرا[ویرایش]

سازمان امنیت و همکاری اروپا از این انتخابات انتقاد کرد. این سازمان می‌گوید که انتخابات ارمنستان با خرید رأی، فشار بر مستخدمین دولت و کارمندان شرکت‌های خصوصی همراه بوده است.[۷] سازمان شفافیت بین‌الملل نیز همراه با چند سازمان دیگر از توزیع رشوه خبر دادند.[۸]

پانویس[ویرایش]

  1. "Ruling Republican Party Wins Armenian Elections". Radio Free Europe/Radio Liberty. 3 April 2017. Retrieved 3 April 2017.
  2. http://www.euronews.com/2017/04/02/armenia-parliamentary-election-ruling-republican-party-well-ahead-with-46-of
  3. http://www.osce.org/odihr/elections/armenia/293546?download=true
  4. http://www.arlis.am/DocumentView.aspx?DocID=109081
  5. https://docs.google.com/spreadsheets/d/1FkmCF27LeAFvbyrFAnHb7MiSQNcSxtoYabKu7G2fU5w/pubchart?oid=195701175&format=interactive
  6. http://www.elections.am/parliamentary/
  7. "Armenia elections tainted by vote-buying: OSCE monitors". Al Jazeera. 3 April 2017.
  8. "Transparency International: 45 cases of Armenia election bribe distribution, promise were recorded in 10 days". News.am. 29 March 2017.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Armenian parliamentary election, 2017». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۱۷.
  • ««پیروزی» حزب حاکم ارمنستان در انتخابات پارلمانی آن کشور». رادیو فردا. ۱۴ فروردین ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۸.