وازگن سارگسیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از وازگن سارکیسیان)
پرش به: ناوبری، جستجو
وازگن سارگسیان
دوازدهمین نخست وزیر ارمنستان
مشغول به کار
ژوئن ۱۹۹۹ – اکتبر ۱۹۹۹
رئیس‌جمهور روبرت کوچاریان
پس از آرمن داربینیان
پیش از آرام سارگسیان
نخستین وزیر دفاع ارمنستان
مشغول به کار
ژوئیه ۱۹۹۵ – ژوئن ۱۹۹۹
رئیس‌جمهور لئون تر-پتروسیان
روبرت کوچاریان
پس از سرژ سرکیسیان
پیش از واغارشاک هارطونیان
مشغول به کار
دسامبر ۱۹۹۱ – اکتبر ۱۹۹۲
رئیس‌جمهور لئون تر-پتروسیان
پس از تشکیل پست
پیش از وازگن مانوکیان
اطلاعات شخصی
تولد وازگن ساونوویچ سارگسیان
۵ مارس ۱۹۵۹(۱۹۵۹-03-0۵)
آرارات، جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی
مرگ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ میلادی (۴۰ سال)
ساختمان مجلس، ایروان، ارمنستان
ملیت  ارمنستان
حزب سیاسی حزب جمهوری‌خواه ارمنستان
محل اقامت مدفون در گورستان نظامی یرابلور
پیشه نظامی، سیاستمدار
دین کلیسای حواری ارمنی
امضاء
خدمت نظامی
خدمت/شاخه Armmil zinanshan.jpg نیروهای مسلح ارمنستان
سال‌های خدمت ۱۹۹-۱۹۹
درجه سرهنگ
رزم‌ها/جنگ‌ها جنگ قره‌باغ
جوایز قهرمان ملی ارمنستان
قهرمان آرتساخ

وازگن سارگسیان (ارمنی: Վազգեն Սարգսյան Սարգսյան; زاده ۵ مارس ۱۹۵۹ - درگذشته ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹) وزیر دفاع و نخست وزیر ارمنستان که در مجلس ترور شد.

وی از ژوئن تا اکتبر ۱۹۹۹ نخست وزیر ارمنستان بود.

کارن دمیرچیان و وازگن سارگسیان رهبران ائتلافِ موسوم به «وحدت» بودند، ائتلافی که مهم‌ترین رقیب سیاسی رئیس جمهور وقت روبرت کوچاریان بود و احتمال می‌رفت در انتخابات بعدی قدرت را به  دست گیرد[۱]

ترور[ویرایش]

بعد از ظهر روز ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ پنج مرد از مهاجمان مسلح به رهبری فردی به نام نائیری هونانیان روزنامه نگار سابق، وارد جلسه علنی مجلس ارمنستان شدند، و رئیس مجلس کارن دمیرچیان، نخست وزیر وازگن سارگسیان و شش  نفر از نمایندگان مجلس را به رگبار بستند و کشتند. در این حادثه نفر دیگر ۳۰ نفر از نمایندگان مجلس به شدت زخمی شدند مهاجمان بعد از مذاکراتی با رئیس جمهور وقت روبرت کوچاریان، خود را تسلیم مقامات نمودند و بعد از محاکمه‌ای طولانی در دسامبر ۲۰۰۳ به حبس ابد محکوم شدند.[۲].[۳]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. یکی دیگر از محکومان حمله مسلحانه به ارمنستان درگذشت
  2. یکی دیگر از محکومان حمله مسلحانه به ارمنستان درگذشت
  3. امیراحمدیان، بهرام. «پارلمان ارمنستان و ماجرای ترور و گروگانگیری». علوم سیاسی» مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز» زمستان 1378 (28): 159-162). 

پیوند به بیرون[ویرایش]