نصیرالدوله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عبدالوهاب نصیرالدوله
شناسنامه
نام کامل میرزاعبدالوهاب شیرازی
معروف به نصیرالدوله
تاریخ مرگ ۱۳۰۶ قمری
محل مرگ تهران، ایران
همسر(ان) مهرماه خانم عصمت‌السلطنه (همسر سوم)
فرزندان احمد بدر
خویشاوندان سرشناس میرزا نصرالله دبیرالملک (پسرعمو)
اطلاعات سیاسی
سمت حاکم گیلان
حاکم خراسان
متولی آستان قدس رضوی

نصیرالدوله از دولتمردان و وزرای دوره ناصرالدین‌شاه قاجار بود.

نصیرالدوله در شیراز متولد شد و در سال ۱۲۶۶ قمری به تهران آمد و در دستگاه اعتضادالسلطنه، وزیر علوم، به کار پرداخت. به سبب هوش و حافظه قوی مورد توجه قرار گرفت و به سرعت ترقی کرد. در سال ۱۲۷۳ قمری نایب دوم وزارت امور خارجه شد و پس از آن مشاغلی چون کارگزاری انتظام مهام امور خارجه در تبریز در سال ۱۲۷۷ قمری و کارگزاری آذربایجان در سال ۱۲۸۲ قمری داشت. به سال ۱۲۸۸ ملقب به نصیرالدوله و در ۱۳۰۲ قمری ملقب به آصف‌الدوله شد. از دیگر مشاغل او حکومت گیلان، حکومت خراسان و تولیت آستان قدس رضوی بود.[۱]

پس از بازگشت از حکومت خراسان آثار جنون در نصیرالدوله پیدا شد و رفته رفته شدت یافت و او را خانه‌نشین کرد. او سرانجام در سال ۱۳۰۶ قمری بر اثر سکته قلبی درگذشت.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. بانک اطلاعات رجال
  2. مستوفی، عبدالله؛ تاریخ اجتماعی اداری دوره قاجار، ج۱، ص۱۳۹.