محمد دادکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد دادکان
Pishkesvatan football 2.jpg
محمد دادکان (از راست دومین نفر)
شناسنامه
نام کامل محمد حسین دادکان
زادروز ۱۵ آبان ۱۳۳۳
۲ فوریهٔ ۱۹۵۵(۱۹۵۵-02-0۲) ‏(۶۱ سال)[۱]
زادگاه تهران،  ایران
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بازنشسته
پُست مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۳۵۴
۱۳۵۴-۱۳۶۱
بوتان
پرسپولیس تهران
تیم ملی
جوانان ایران
Flag of Iran.svg ایران

۶ (۰)
راست: همایون بهزادی - فرامرز ظلی - مهدی مناجاتی - محمد دادکان در ۲۰۱۲

محمد حسین دادکان (زادۀ ۱۵ آبان ۱۳۳۳ تهران) معروف به محمد دادکان، بازیکن سابق باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۱ و همچنین رئیس سابق فدراسیون فوتبال ایران می‌باشد. او اکنون استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهید بهشتی و معاون ورزش دانشگاه آزاد اسلامی می‌باشد.[۲]

وی فرزند مصطفی پادگان از لوطی های تهران در دوره پهلوی دوم است.[۳]

سوابق مدیریتی ورزرشی[ویرایش]

  • نائب رئیس فدراسیون فوتبال
  • رئیس سازمان لیگ فوتبال
  • رئیس فدراسیون فوتبال
  • مدیر گروه تربیت بدنی دانشگاه
  • معاون تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی
  • عضو هیئت رئیسه کنفدراسیون فوتبال آسیا

سوابق ورزشی

وی به عنوان بازیکن، ۱۰۱ بار برای تیم پرسپولیس به میدان رفته‌است و در این مدت در پست مدافع ۲ گل برای تیمش به ثمر رساند.

او در ۱۷ دی ۱۳۶۱ در بازی بین پرسپولیس و تاج تهران برای همیشه از بازیکنی فوتبال خداحافظی کرد.

کارنامه مدیریت[ویرایش]

در ۲۸ دی ۱۳۸۱ با رای قاطع اعضای مجمع فدراسیون فوتبال محمد دادگان به عنوان بیست و سومین رئیس فدراسیون فوتبال ایران انتخاب شد. از ۲۴ نفری که تاکنون ریاست این فدراسیون را بر عهده داشته اند. دوره ریاست او بر فدراسیون فوتبال (شهریور ۱۳۸۱ تا خرداد ۱۳۸۵) یکی از پر سر و صدا ترین دوره های فدراسیون فوتبال ایران در طول تاریخ بوده است. دادکان با جذب اسپانسر و همچنین کمک های دوستان بازاری‌اش وضع مالی فدراسیون فوتبال را سر و سامان بخشید. انتصاب همایون شاهرخی به عنوان سرمربی تیم ملی یکی از اولین اقدامات او بود. او مقابل فشارهای رسانه های در برابر این اقدام مقاومت کرد تا اینکه در نهایت با توصیه و فشار سازمان تربیت بدنی در پاییز ۱۳۸۳ برانکو ایوانکوویچ را دوباره به تیم ملی بازگرداند. تیم ملی در دوره ریاست دادگان به راحتی به جام جهانی ۲۰۰۶ رفت و در جام ملت های آسیا ۲۰۰۴ نیز به مقام سوم رسید.

حاشیه‌ها[ویرایش]

وی در مورد حذف تیم ملی امید از المپیک ۲۰۱۲ گفت:

من متاسفم که می‌گویند مهدی تاج خاک خورده فوتبال است. او کدام خاک را در کدام فوتبال خورده؟ خاک خورده فوتبال امثال مناجاتی ها هستند. اتفاقاً در این فدراسیون، کفاشیان از خیلی از همکارانش جلوتر است. او را آوردند وگرنه نمی‌خواست به فوتبال بیاید. آقای علی‌آبادی باید بیاید جواب مردم را بدهد. خیانتی که او به فوتبال کرد را هیچ‌کس نکرد! می‌خواست خودش رئیس فدراسیون شود فیفا نگذاشت، رفت کفاشیان را آورد تا خودش همه‌کاره باشد! ما نباید دنبال مقصر باشیم. مقصر سیاسیونی هستند که وجاهت ورزشی ندارند. بگذارید مردم حرف بزنند. البته اینها سیاسی نیستند سیاهکارهستند!

افتخار به دریاقت نشان لیاقت از محمد خاتمی

در ۱۵ دی ۱۳۸۸ و در جریان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم، دادکان در برنامه ۹۰ ضمن انتقاد از مدیریت محمد علی‌آبادی گفت:: «من سه افتخار در ورزش دارم که خواسته‌ام روی سنگ قبر من هم بنویسند. اول کسب لوح لیاقت مدیریت از دست آقای خاتمی. دوم صعود تیم ملی به جام جهانی و سوم اخراج از فدراسیون فوتبال به دست محمد علی‌آبادی.» این سخنان دادکان با توجه به شرایط ویژه سال ۱۳۸۸ و اعتراض عمده اصلاح طلبان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری، بازتاب زیادی در رسانه‌ها داشت.[۴]

گزینه احتمالی وزارت ورزش و جوانان

چند روز بعد از اتمام انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ و پیروزی حسن روحانی، خبرگزاری‌های ایران از او و سعید فائقی و چند تن دیگر به عنوان اصلی‌ترین گزینه‌های تصدی وزارت ورزش و جوانان نام بردند.[۵]}} اما نهایتاً مسعود سلطانی فر به مجلس معرفی شد که نتوانست رأی اعتماد بگیرد. پس از سلطانی فر، رضا صالحی امیری، وزیر پیشنهادی بعدی نیز رأی اعتماد نگرفت. پس از رأی عدم اعتماد مجلس به صالحی امیری و معرفی محمد شریعتمداری به عنوان سرپرست وزارت ورزش و جوانان، از دادکان به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی برای تصدی وزارت ورزش و جوانان یاد می‌شد که سرانجام به دلیل توصیه برخی از نمایندگان مجلس به روحانی مبنی بر عدم رای اعتماد به دادکان بجای ایشان سجادی بعنوان وزیر پیشنهادی به مجلس معرفی که نامبرده نیز رای اعتماد نگرفت و سرانجام محمود گودرزی وزیر ورزش و جوانان دولت یازدهم گردید.

منابع[ویرایش]