چهره‌های ماندگار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نماد چهره‌های مانگار.png

چهره‌های ماندگار عنوان برنامه‌ای است که توسط دکتر محمود اسعدی تهیه و ارائه شد. پیش‌تر، برنامهٔ تلویزیونی‌ای به همین نام تهیه و از شبکه دو سیمای جمهوری اسلامی ایران به مدت ۱۴ ماه هر هفته پخش می‌شد. بیش از ۱۰۰ شخصیت علمی، فرهنگی و هنری در این مجموعهٔ تلویزیونی از سال ۱۳۷۲ معرفی شدند. بعدها، به‌منظور تجلیل از آن‌ها، طرحی تنظیم شد تا طی جشنواره‌ای برگزار شود. نخستین همایش چهره‌های ماندگار در سال ۱۳۸۰ با همکاری فرهنگستان‌های چهارگانه ایران (فرهنگستان زبان و ادب فارسی، فرهنگستان علوم، فرهنگستان علوم پزشکی، فرهنگستان هنر) دانشگاه‌های تهران، صنعتی شریف، انجمن حکمت و فلسفه و شبکه چهار سیمای جمهوری اسلامی ایران برگزار گردید. تا کنون ۲۴۰ شخصیت و نخبه در عرصه‌های علم و فرهنگ و هنر معرفی شده‌اند.

ستاد چهره‌های ماندگار[ویرایش]

این افراد توسط ستادی به همین نام انتخاب و تقدیر می‌شوند. این ستاد با همکاری فرهنگستان‌ها و نهادهای علمی ایران و با پشتیبانی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند و از سال ۱۳۸۰ در همایشی به نام «همایش چهره‌های ماندگار»، از چهره‌های ماندگار هر سال تقدیر می‌نماید.

ریاست ستاد را دکتر رضا پورحسین، و دبیری ستاد چهره‌های ماندگار را دکتر محمود اسعدی برعهده دارد.

منتخبین[ویرایش]

از چهره‌های ماندگار فرهنگی هنری می‌توان استادان علی نصیریان، محمود فرشچیان، عزت‌الله انتظامی،کیخسرو خروش، غلامحسین ابراهیمی دینانی، غلامحسین امیرخانی، منوچهر آتشی و پرویز شهریاری را نام برد. به‌جز مرتضی مطهری، که در دوره اول انتخاب شد، تمام منتخبین در زمان معرفی در قید حیات بوده‌اند.

انتقادات[ویرایش]

بر این همایش برخی انتقادات وارد شده‌است. تعداد برگزیدگان هر دوره در هر حوزه مشخص نیست و به‌صورت سلیقه‌ای در برخی همایش‌ها تعداد زیادی از یک حوزه انتخاب شده‌اند. بیشتر برگزیدگان از تهران انتخاب شده‌اند، درحالی‌که در برخی حوزه‌ها از جمله هنر، به سایر نواحی ایران بی‌توجهی شده‌است؛ و این که انتخاب‌شدگان مخلوطی هستند از چهره‌های علمی و کسانی که در جمهوری اسلامی مقامات اجرایی دارند، درحالی‌که افراد اجرایی فرصت کافی برای انجام پژوهش نداشته‌اند و سوابق علمی‌شان اندک است. نقدهای بسیاری با ادامه‌یافتن این برنامه و رسیدن به اسامی که مانند افراد صاحب‌نام دوره‌های اولیه، چندان صاحب‌نام و یا در حد بزرگان بی‌بدیل علمی-فرهنگی نیستند، باعث شده تا نقدها درمورد بعضی از انتخاب‌ها پررنگ‌تر شود.[۱]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]