قهرود (کاشان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قهرود (کاشان)
اطلاعات کلی
کشور ایران
استاناصفهان
شهرستانکاشان
بخشبخش قمصر
دهستانقهرود
نام محلیقاهرو
نام‌های قدیمیکهرود
مردم
جمعیت۱۰۷۴ نفر (سرشماری ۹۵)
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه-8تا27
اطلاعات روستایی
کد آماری۱۷۹۶۸۷
پیش‌شمارهٔ تلفن031

قهرود (Ghohrud) (کاشان):

روستایی از توابع بخش قمصر شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است.دارای آتشکده مزدگه در بخش قلعه با قدمت۳۰۰۰ سال و مسجد کله در مرکز روستا با تاریخ ایجاد بنا مربوط به ۱۴۰۰ سال پیش میباشد.سرحدات قله کوه کلاه برفی در شرق قله کوه کرکس در جنوب شرق و محلات در غرب و کاشان در شمال و میمه در جنوب میباشد.تنها رصدخانه بین المللی ایران نیز در قله کوه کرکس قهرود به علت نداشتن هیچگونه آلودگی هوا و نور شهر میباشد. دارای گرانقیمترین ویلاها و باغات به علت امنیت و آب و هوای عالی و امکانات رفاهی و مردمان خونگرم و با اصالت در بین روستاهای استان اصفهان میباشد و به لواسان کاشان از آن نام برده میشود.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان قهرود (Ghohrud) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۷ نفر (۲۴۶خانوار) بوده‌است.

زبان:

زبان ( قهرودی ) رایج در این دهستان شامل: قهرود، جوینان، الزگ، کامو، جوشقان قالی، زنجانبر، جهق، و شهرستان نطنز در کوهپایه های کرکس در دهستان های برزرود شامل ابیانه و روستاهای اطراف، طرق رود و روستاهای اطراف، و منطقه نیمه کویری بادرود و روستاهای اطراف، در جنوب و شرق، و دهستان های میمه و ونداده در شهرستان شاهین شهر، و قالهر و اطراف در شهرستان دلیجان، در جنوب غربی و غرب از قدیمی ترین زبان های ایرانی باستان، ایرانی میانه و اوستایی می باشد، بیش از نیمی از واژه ها و ادبیات آن با زبان بومی زردشتیان در استان یزد، و زبان محلی شهمیرزاد و سنگسر در استان سمنان مشترک است.

پیشینه:

قهرود به استناد زبان، فرهنگ محلی، قرار گرفتن در دره سوق الجیشی، و جاده های باستانی استراتژیک شرق و غرب، و شمال و جنوب فلات ایران و جاده شمال جنوب شاه عباسی، کاروانسرای ایستگاهی اقامتی موجود ( تا سال 1358 که تخریب گردید ) در چهار فرسنگی بین کاروانسراهای روستاهای گبرآباد و کلوخ، شیر سنگی موجود ( تا سال 1358، که توسط سارقان شکسته و تخریب گردید ) در ابتدای ورودی روستا، قدمت آن به پیش از دوره هخامنشی میرسد، در محله میان ده؛ کتیبه سنگ محراب مسجد کلّه ساخت اولیه آن را در قرن اول هجری و تعمیر آن را در قرن هفتم ( عصر مغولها )، و کتیبه درب چوبی مسجد علی ( امام زاده مدفون ) ساخت آن را در قرون اولیه هجری و تعمیر آن را در قرن هشتم ( عصر ایلخانی مغولها ) می داند. بر روی سنگ نبشته موجود ( تا سال 1355 که بعلت بارندگی جابجا و مفقود شده است ) در دامنه کوه شمالی منطقه آلیشته عبارت زیر نوشته است: « بِز مَکِه، بِز مَوا، بِز مَیَندیش » به معنی: « بد نکن، بد نگو، بد نپندار » .

در پوشش، تا قبل از سالهای اخیر که جمعیت بیشتری ساکن بودند، مردان بدون قبا یا کت مردانه و شلوار خیلی گشاد مشکی، و زنان بدون چادر کامل نسبتا رنگی دست بافت محلی در بیرون از منزل حاضر نمی شدند.

آب و هوا و چشم انداز:

آب و هوای قهرود، سرد و برفی در زمستان، و کاملا خنک و پاک در تابستان می باشد، آب چشمه های قهرود در منطقه در گوارایی مشهور است. آسمان شبهای قهرود صاف، پرستاره، و زیباست، و یکی از مهمترین پژوهشگاههای ستاره شناسی در ارتفاعات این منطقه قرار دارد، قهرود در منطقه ای کوهستانی با جویبارهای اصلی و فصلی و باغ و زمین های کشاورزی محدود دارای جشم اندازی نسبتا رویایی است.

محصولات دامی و کشاورزی:

فرآورده های دامی و کشاورزی قهرود بعلت ویژه گیهای آب و هوایی و زمین کشاورزی در کیفیت و طعم بی نظیر است.

منابع[ویرایش]

  • «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.

# کتاب قهرود نگینی در میان کوه و رود نوشته رضا نویدی کاشانی و استفاده از متن گفت و گو با جناب عطاالله نویدی کاشانی در روزنامه همشهری.