قلم (رایانه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

به مجموعه‌ای از یک الفبایِ کامل و هم‌خانواده، با حالت‌های مختلفِ حروف و دیگر کارکترهایِ (اعداد و علائمِ) موردِ نیازِ حروفچینی، قلمِ رایانه‌ای و در انگلیسی تایپ‌فیس (به انگلیسی: Typeface) گفته می‌شود. از سویِ دیگر، به هر یک از حالت‌ها و اجزایِ این مجموعه که شاملِ حروف، اعداد و دیگر علائمِ نگارشی می‌باشند، فونت (به فرانسوی: fonte) (به انگلیسی: font خوانده می‌شود: فانت /fɑ:nt/) می‌گویند. امروزه در محافلِ عمومی و با توجه به حروفچینیِ جدید و نوری، واژه‌یِ فونت نسبت به تایپ‌فیس، رواجِ بیشتری یافته‌ است. می‌توان گفت، مجموعه‌یِ حرف‌هایی که با رابطه‌هایِ گرافیکی تصویرِ نوشتاریِ یک زبان را نشان می‌دهند، قلمِ رایانه‌ای نامیده میشود که گاه در فارسی نیز، به پیروی از انگلیسی، آنرا فونت می‌خوانند.

تفاوتِ فونت‌هایِ سنتی با فونتِ دیجیتال[ویرایش]

فونت در چاپِ سنتی عموماً از قطعه‌هایِ فلزی(سربی) ساخته می‌شد. به این صورت که سربِ گداخته را در قالبهایی که به شکلِ حرفهایِ الفبا بود، (و گاهی شکلهایِ دوحروفی مانندِ: "لا" یا بیشتر مانندِ:"ریال" و "الله" و نیز دیگر نشانه‌هایی که در نوشتن به‌کارمی‌روند، همچون "، :، [، * و $،) ریخته‌گری می‌کردند. فونت در فضایِ دیجیتال گونه‌یی نرم‌افزار است. در این نرم‌افزار حرفها و دیگر نشانه‌هایِ نوشتاری را به شکلِ مجموعه‌یی از کاراکترها (بُرداری یا غیرِبرداری) به وسیله‌یِ برنامه‌هایی مانندِ FontCreator یا Fontlab Studio طراحی می‌کنند.

طراحی قلم[ویرایش]

طراحیِ قلم یا فونت برخلافِ طراحیِ نشانه یا پوستر که معمولاً به‌طورِ انفرادی صورت‌می‌گیرد، کاری گروهی و بسیار فنی و پیچیده می‌باشد. به همین جهت اساتیدِ کارکشته و اهلِ‌فن، برایِ طراحیِ قلم، ۵سال هنر و فلسفه‌یِ شرق، ۵سال هنر و فلسفه‌یِ غرب، ۵سال خوشنویسی و ۶سال آشنایی با تکنولوژی (بویژه دیجیتال) را ضروری دانسته اند.[۱]

قلم‌های پرکاربرد[ویرایش]

قلم‌هایِ زیر برایِ چاپ و نمایشِ اینترنتی پرکاربردترین‌ها هستند:[۲]

عربی

Ahsa, Andalus, Arabic_transparant, Badr, Buryidah, Dammam, Hada, Kharj, Koufi, Naskh

فارسی

Lotus, Mitra, Nazanin, Traffic, Yaghut, Zar, Homa, Titr, Tahoma, Times New Roman

Irannastaliq
انگلیسی

Arial, Bookman, Century, Comic, Courier, Impact, Modern, Time New Roman

تغییرِ نحوه‌یِ نمایشِ فونت‌ها: پُررنگ یا ضخیم (Bold):برایِ درشت‌نمایی (درشت) ایتالیک (Italic):برایِ نمایشِ خط به صورتِ کج (منشاء گرفته از برج پیزا که کم کم به ایتالیک جا افتاده است) زیرخط (Underline):برایِ برجسته‌کردنِ متن با کشیدنِ خطی افقی در زیرِ حرفها

پانویس[ویرایش]

  1. خوشنویسی و طراحی حروف، امیر رضائی نبرد، صفحه ۲۳۹
  2. Hajiannezhad, A. , & Mozaffari, S. (2012). Font Recognition Using Variogram Fractal Dimension, (lCEE20 12), 634–639.

منابع[ویرایش]