سریف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Serif and sans-serif 01.svg قلم سنزسریف
Serif and sans-serif 02.svg قلم سریف
Serif and sans-serif 03.svg سریف‌ها با رنگ قرمز
نشان داده شده‌اند.

سِریف (به انگلیسی: Serif) اصطلاحی است که برای اشاره به نوعی از قلم‌ها در تایپوگرافی به می‌رود که در قسمت‌های پایانی نقوش هر حرف یک کشیدگی کوچک قلم وجود دارد. برای نمونه می‌توان به تفاوت در نمایش حرف T در قلم Times New Roman (قلم سریف) و T در آریال (یک قلم سنزسریف) اشاره کرد.[۱]

سریف یا سنزسریف[ویرایش]

هرچند بسیاری از افراد قلم‌های سنزسریف را به علت ظاهر تمیزتر ترجیح می‌دهند، برخی از تحقیق‌ها نشان از راحت‌تر بودن چشم انسان با قلم‌های سریف دارد و معمولاً از قلم‌های سریف برای نوشتارهای بلند و از قلم‌های سنزسریف برای نوشتارهای کوتاه‌تر استفاده می‌شود.[۱] با این وجود همچنان در زمینهٔ استفاده از قلم‌های سریف و سنزسریف برای متن اصلی یک نوشتار اختلاف نظر وجود دارد. یکی از تحقیق‌هایی که در این زمینه انجام شده مربوط به Colin Wheildon در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی است که در آن به این نتیجه رسید که از میان ۱ میلیون خواننده، ۶۷۰ هزار نفر هنگام خواندن متن چاپ‌شده با قلم‌های سریف به درک کاملی از آن دست پیدا می‌کردند، اما هنگام استفاده از قلم‌های سنزسریف تنها ۱۲۰ هزار نفر مفهوم متن را کامل درمی‌یابند. با وجود اینکه این تحقیق قلم‌های سریف را برای خواندن مناسب‌تر می‌داند، اما برای نمایشگرهای رایانه‌ای استفاده از قلم سنزسریف بیشتر توصیه می‌شود. همچنین تحقیق دیگری در دانشگاه کارنگی ملون، در زمینهٔ ترجیح کاربران به این نتیجه رسید که اکثراً قلم‌های سنزسریف را برای متون فنی و قلم‌های سریف را برای داستان‌های کوتاه می‌پسندند. با این وجود باید توجه داشت که بین زیبایی‌شناسی و ترجیح کاربران با قدرت انتقال مفهوم تفاوت وجود دارد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Ron S. Blicq; Lisa A. Moretto (5 April 2004). Writing Reports to Get Results: Quick, Effective Results Using the Pyramid Method. John Wiley & Sons. pp. 162–. ISBN 978-0-471-66088-0. 
  2. Heather Graves; Roger Graves (23 May 2012). A Strategic Guide to Technical Communication, second edition. Broadview Press. pp. 121–. ISBN 978-1-77048-338-5.