فوتبال در ایتالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فوتبال در ایتالیا
Stadio Olimpico 2008.JPG
ورزشگاه المپیک رم در مرکز شهر رم، توسط دو باشگاه لاتزیو، رم و هم‌چنین توسط تیم ملی فوتبال ایتالیا استفاده می‌شود.
کشور ایتالیا
نهاد اداری فدراسیون فوتبال ایتالیا
تیم ملی تیم ملی فوتبال ایتالیا
اولین بازی ۱۸۹۸
مسابقات ملی
مسابقات باشگاهی
مسابقات بین المللی

فوتبال محبوب‌ترین ورزش در کشور ایتالیاست.[۱] تیم ملی فوتبال ایتالیا یکی از بهترین تیم‌های ملی فوتبال در جهان است. آن‌ها تاکنون چهار بار در سال‌های ۱۹۳۴، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲ و ۲۰۰۶ موفق به کسب عنوان قهرمانی در جام جهانی شده‌اند و بعد از برزیل با ۵ قهرمانی در جایگاه دوم قرار دارند. هم‌چنین ایتالیا دو بار در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۹۴ نایب قهرمان شده و در سال ۱۹۹۰ توانسته مقام سوم این رقابت‌ها را کسب کند. رویارویی این تیم با برزیل با عنوان «شهرآورد جهان» شناخته می‌شود.[۲][۳][۴][۵][۶] ایتالیا همچنین توانست در سال ۱۹۶۸ قهرمان جام ملت‌های اروپا شود و دوبار نیز در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۲ عنوان نایب قهرمانی این رقابت‌ها را کسب کند. در کارنامه درخشان ایتالیا یک‌بار قهرمانی در مسابقات فوتبال المپیک ۱۹۳۶ نیز وجود دارد.

بالاترین لیگ ایتالیا سری آ است. این لیگ به عنوان یکی از مشهورترین و تاکتیکی‌ترین لیگ‌های جهان شناخته می‌شود.[۷] تیم‌های ایتالیایی تاکنون ۴۸ عنوان قهرمانی در اروپا کسب کرده‌اند که این تعداد قهرمانی آن‌ها را به دومین لیگ موفق اروپایی بدل می‌کند. سری آ میزبان سه باشگاه مشهور و پرطرفدار یوونتوس، آث میلان و اینتر است که در گروه ۱۴ عضو هستند و از محبوب‌ترین باشگاه‌های جهان به شمار می‌روند. گروه ۱۴ مجموعه‌ای از بهترین و شاخص‌ترین تیم‌های اروپا می‌باشد. این سه تیم به همراه آ اس رم، پارما، فیورنتینا و لاتزیو به عنوان ۷ خواهر فوتبال ایتالیا شناخته می‌شوند و از ناپولی بعنوان برادر این هفت خواهر یاد می شود.[۸]

مربیان ایتالیایی موفق‌ترین مربیان فوتبال در اروپا هستند. علی‌الخصوص در لیگ قهرمانان اروپا. تعداد بازیکنانی که در دوران بازی در سری آ موفق به کسب عنوان توپ طلای اروپا شده‌اند بیشتر از هر لیگ دیگری بوده است. کلمه‌ای که در ایتالیا برای فوتبال استفاده می‌شود «کالچو» است.

عناوین[ویرایش]

قهرمان[ویرایش]

  • ۴ جام جهانی فوتبال
  • ۱ جام ملت‌های اروپا
  • ۱ مدال طلای المپیک
  • ۵ مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا
  • ۳ مسابقات قهرمانی زیر ۱۸ سال اروپا
  • ۲ مسابقات قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا
  • ۷ یونیورسیاد تابستانی
  • ۸ قهرمانی ارتش‌های جهان
  • ۱ قهرمانی فوتسال اروپا

نایب قهرمان[ویرایش]

  • ۲ جام جهانی
  • ۲ جام ملت‌های اروپا
  • ۲ برنز المپیک
  • ۲ مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا
  • ۱ مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا
  • ۴ مسابقات قهرمانی زیر ۱۸ سال اروپا
  • ۳ مسابقات قهرمانی زیر ۱۶ سال اروپا
  • ۲ یونیورسیاد تابستانی
  • ۴ مسابقات قهرمانی ارتش‌های جهان


ترکیب تیم‌های قهرمان جام جهانی[ویرایش]

ترکیب تیم قهرمان جام ملت‌های اروپا[ویرایش]

رقابت‌های باشگاهی در اروپا[ویرایش]

  • ۱۲ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در ۲۶ حضور در فینال (مقام اول به همراه اسپانیا)
  • ۷ قهرمانی در جام یوفا در ۱۱ حضور در فینال (انگلستان در مقام اول با ۸/۱۳)
  • ۹ قهرمانی در جام‌های یوفا در ۱۵ حضور در فینال (مقام نخست)
  • ۹ قهرمانی در سوپرکاپ یوفا در ۱۲ حضور در فینال (مقام نخست)
  • ۹ قهرمانی در جام جهانی باشگاه‌ها (نخست به همراه آرژانتین/برزیل)

در مجموع:

  • ایتالیا، ۴۴ قهرمانی و ۶۶ بار حضور در فینال (رتبه اول در اروپا)

لیگ قهرمانان اروپا[ویرایش]

تیم‌های زیر در فینال لیگ قهرمانان اروپا حضور داشته‌اند:

منابع[ویرایش]