صالح‌علی‌شاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمّد حسن صالحعلیشاه(زاده: ۲۴ تیر ۱۲۷۰، بیدخت گناباد - درگذشت:۶ مرداد ۱۳۴۵) از اقطاب سلسله نعمت اللهی سلطانعلیشاهی گنابادی بود.

وی فرزند ارشد و جانشین حاج ملاعلی نورعلیشاه ثانی است. پس از ایام کودکی، علوم مختلف دینی اعم از نقلی و عقلی را نزد جدّ خود مرحوم سلطانعلیشاه و پدر و اساتید محلّی در بیدخت گناباد فرا گرفت. در سال ۱۳۲۷ قمری پس از شهادت سلطانعلیشاه، به دست پدر وارد سلوک الی الله گردید. سپس برای تکمیل تحصیلات به اصفهان عزیمت و نزد اساتید مشهور آن زمان مانند آخوند ملاّ محمّد کاشانی و جهانگیر خان قشقائی کسب علم کردند، پس از بازگشت به گناباد در ۲۰ شعبان ۱۳۲۸ از طرف پدر مجاز به اقامة نماز جماعت فقرا و در ۱۱ ربیع الثّانی ۱۳۲۹ مجاز در دستگیری و ارشاد طالبان راه با لقب صالحعلیشاه گردیدو پس از رحلت مرحوم نورعلیشاه به جانشینی ایشان تعیین گردید. وی در ایم مدت ضمن اشتغال به کشاورزی در زمینه امور خیریه و احداث بناهای عمومی فعال بود. از ایشان تعدادی مکتوبات و رسالة پند صالح برجای مانده است.

مقبره وی در جوار آرامگاه جّدش در بقعة سلطانی در بیدخت گناباد می‌باشد.[۱]

پانویس[ویرایش]