سوپرشارژر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سوپرشارژر یک کمپرسور هوا است که با افزایش فشار یا چگالی هوای ورودی موتور، باعث ورود اکسیژن بیشتر به محفظه احتراق شده و به احتراق بهتر سوخت و بازدهی بیشتر موتور، و در نتیجه افزایش قدرت خروجی آن کمک می‌کند. در این سامانه، دستگاه انرژی مورد نیاز خود را از موتور می‌گیرد و به همین دلیل موجب تضعیف قدرت موتور می‌گردد. با پیشرفت فناوری‌های مرتبط با خودرو و اختراع توربو شارژر به مرور استفاده از این دستگاه رو به کاهش نهاده است.

در تفکر عمومی تصور بر این است که سوپرشارژرها از طریق اتصالات مکانیکی به کار می‌افتند؛ این در حالی است که یک سوپرشارژر در واقع نیروی خود را از یک توربین به حرکت درآمده توسط گازهای خروجی موتور می‌گیرد.[۱] در عین حال سوپرشارژرها می‌توانند نیروی خود را به صورت مکانیکی، و از طریق اتصال تسمه، چرخ‌دنده، شفت یا زنجیر با میل‌لنگ نیز تأمین کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «''"The Turbosupercharger and the Airplane Power Plant"''». Rwebs.net. ۳۰ دسامبر ۲۹۴۳. دریافت‌شده در ۲۰ فروردین ۱۳۹۸. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)