استارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استارت یک خودرو. قطعهٔ کوچکتری که بالای آن است یک سلنوئید استارت است که قدرت استارت را کنترل می‌کند.

استارتر (به انگلیسی: Starter) یا استارت نام قطعه‌است که برای راه انداختن موتور درون‌سوز به کار می‌رود و با چرخاندن موتور باعث روشن شدن آن می‌شود.

استارت در حقیقت یک موتور الکتریکی قدرتمند است که از آرمیچر، زغال و کلکتور، بالشتک، دنده استارت، اتوماتیک استارت و بدنه تشکیل شده است.

منابع[ویرایش]