سوخو-۳۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سوخو - ۳۰
Uganda People's Defence Force Air Wing Sukhoi Su-30MK2 MTI-2.jpg
نوع هواپیما جنگنده چندمنظوره
کشور سازنده  روسیه
شرکت سازنده سوخو
نخستین پرواز ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹
تاریخ بکارگیری ۱۹۹۶
وضعیت کنونی فعال
بکارگیرنده(ها) نیروی هوایی هند
نیروی هوایی روسیه
نیروی هوایی الجزایر
نیروی هوایی چین
نیروی هوایی ونزوئلا
آغاز ساخت ۱۹۹۶تا کنون
تعداد ساخته‌شده بیشتر از ۵۴۰ فروند
بهای هر فروند ۴۵ میلیون دلار
توسعه یافتهٔ سو-۲۷
مدل‌های دیگر Su-30MKI

Su-30MKK

سوخو-۳۰

سوخو-۳۰ (به روسی: Сухой Су-30) نام‌گذاری ناتو: فلانکر-سی - یک جنگنده چندمنظوره دوموتوره و دوسرنشینه است که شرکت هوانوردی سوخو در روسیه طراحی کرده‌است. این جنگنده برای عملیات در تمام شرایط آب و هوایی طراحی شده و بسیار مناسب مأموریت‌های هوا به هوا و هوا به سطح است.

این هواپیما ویژگی توانایی خلبان اتوماتیک در تمام مراحل پرواز از جمله پرواز کم ارتفاع یا کروز دارد. برد عملیاتی این جنگنده ۱۵۰۰ کیلومتر است و با مخزن اضافی سوخت ۳۰۰۰ کیلومتر که با استفاده از سیستم سوخت‌گیری هوایی می‌توان آن را تا ۵۲۰۰ کیلومتر (۳۲۰۰ مایل) افزایش داد.

سوخو-۳۰ بر مبنای بدنه پروازی و طرح کلی جنگنده سوخو-۲۷ (فلانکر) توسعه پیدا کرده‌است و در دو ورژن متفاوت در دو شرکت رقیب KnAAPO و ایرکوت تولید می‌شود.

مدل‌های ام‌کاکا و ام‌کا۲ در کارخانه‌های KnAAPO ساخته می‌شوند و برای فروش به چین و سپس اندونزی، ونزوئلا و ویتنام طراحی شدند. این شرکت در مراحل اولیه توسعه سوخو-۳۵ مشارکت داشت و در واقع این مدل‌ها نمونه‌های دوسرنشینه سوخو-۳۵های دهه ۱۹۹۰ هستند. چینی‌ها یک رادار قدیمیتر و سبک‌تر را برای جنگنده‌های خود انتخاب کردند و با حذف کاناردها ظرفیت بارگیری هواپیما بیشتر شده‌است. این ورژن‌ها جنگنده‌هایی با قابلیت دوگانه برتری هوایی و حمله به زمین هستند و درمجموع خصوصیاتی مشابه با اف-۱۵ئی (استرایک ایگل) آمریکا دارند.

ایرکوت به‌طور سنتی همکار نیروی دفاع هوایی شوروی (که مستقل از نیروی هوایی است) بود و در مراحل اولیه توسعه جنگنده‌های خانواده فلانکر مسئولیت ساخت سوخو-۲۵یوبی مدل دوسرنشینه تمرینی این جنگنده به آن واگذار شد. وقتی هندی‌ها به خرید سوخو-۳۰ علاقه‌مند شدند این شرکت جنگنده چندمنظوره سوخو-۳۰ام‌کاآی را عرضه کرد که مدلی از سوخو-۲۷یوبی با اویونیک اصلاح‌شده بود. در این مدل‌ها علاوه بر قابلیت‌های حمله به زمین امکانات مناسب برای مأموریت‌های برتری هوایی مثل افزودن کانارد به بدنه، تراست وکتورینگ و رادار آرایه فازی دوربرد افزوده شده‌است. مالزی، الجزایر و ونزوئلا مدل‌هایی از این ورژن را خریداری کرده‌اند و نیروی هوایی روسیه هم مدل اس‌ام از این ورژن را به کار می‌گیرند. ایران هم قصد خرید ۱۰۰فروند ازاین پرنده رادارد و به زودی تحویل می‌گیرد

طراحی سوخو-۳۰[ویرایش]

بعداز آزمایش‌ها موفق سوخو-۲۷، نیروی هوایی روسیه برای برطرف کردن نقصانهای سوخو-۲۷ شروع به ارتقا ویژگی‌های آن کردند. ازجمله این ویژگی‌ها افزایش برد هواپیما برای دستیابی به دورترین مرزهای کشور بود و همچنین برای سفرهای طولانی تک سرنشین بودن هواپیما مناسب نبود و نیاز به خلبان کمکی پیدا خواهد شد. در نتیجه سوخو-۳۰براساس سوخو-۲۷ یوبی طراحی و ساخته شد.[۱]

این پرنده دارای دو موتور و دو سرنشین و ترمز هوایی است که با ترکیبی از ویژگی‌های آیرودینامیکی و پیشرانش کنترل، قدرت مانور بسیار بالایی را از آن خودش کرده. این هواپیما با ذخیره ۵۲۷۰ کیلوگرم سوخت می‌تواند نزدیک به ۴٬۵ ساعت در مسافتی حدود ۳۰۰۰ کیلومتر پرواز کند. البته در حالت پرواز کروز برد به ۵۲۰۰ کیلومتر و مداومت پروازی حدود ۱۰ ساعت افزایش پیدا می‌کند.

مشخصات فنی سوخو-۳۰[ویرایش]

مشخصه مقدار
سرنشین ۲
طول ۲۱٫۹۳۵ متر
۱۴٫۷ متر
ارتفاع ۶٫۳۶ متر
مساحت بال ۶۲ مترمربع
وزن هواپیمای خالی ۱۷۷۰۰ کیلوگرم
وزن هواپیمای حاوی محموله ۲۴۹۰۰ کیلوگرم
بیشترین وزن برای برخاستن ۳۴۵۰۰ کیلوگرم
پیشرانش ۲ موتور توربوفن بای پس پایین
مقدار سوخت ۹۴۰۰ کیلوگرم
حداکثر سرعت ۲ ماخ
برد ۳۰۰۰ کیلومتر
سقف ارتفاع ۱۷۳۰۰ متر
شتاب افزایش ارتفاع ۲۳۰ متر در ثانیه

کشورهای استفاده‌کننده[ویرایش]

World operators of the Su-30.png
  •  الجزایر نیروی هوایی الجزایر دارای 44 SU-30MKs در خدمت است؛ و ۱۶ فروند در سال ۲۰۱۰ نیز به جای 35MiG-29SMT/UBT سفارش داداند.

ایران ( در آینده )

  •  چین ۷۶ فروند مدل‌ام‌کاکا برای نیروی هوایی و ۲۴ فروند مدل ام‌کا۲ برای نیروی دریایی.
  •  هند هند از سوخو-۳۰ ام‌کاآی استفاده می‌کند که مدل مخصوص نیروی هوایی هند است. نمونه‌های اولیه در روسیه ساخته شده و نمونه‌های جدیدتر در هندوستان تولید می‌شوند. ۲۰۰ فروند سوخو-۳۰ تا اوت سال ۲۰۱۴ وارد ارتش شده‌اند.
  •  اندونزی ۱۱ فروند ام‌کا و ام‌کا۲
  •  مالزی ۱۸ فروند ام‌کاام
  •  اوگاندا ۶ فروند ام‌کا۲
  •  ونزوئلا ۲۴ فروند از مدل ام‌کا۲
  •  روسیه ۱۴ فروند ام۲ و ۳۴ فروند اس‌ام تا دسامبر ۲۰۱۴
  •  قزاقستان ۴ فروند از مدل اس‌ام
  •  ویتنام ۴ فروند ام‌کا و ۸ فروند ام‌کا۲. همچنین ۸ عدد دیگر نیز در حال تحویل است.

ایران ( در آینده )

گفته می‌شود که ایران نیز خواهان خرید ۱۰۰ فروند سوخو۳۰ از مدل اس ام از روسیه است و وزیر دفاع ایران مذاکراتی را برای خرید این جنگنده انجام داده بود.[۲][۳] همچنین اخباری مبنی بر تحویل چند فروند از این سفارش نیز منتشر شد.[۴][۵]

جنگنده بمب‌افکن Su-30 با معرف فلانکر سی (Flanker-C) یکی از محصولات شرکت سوخو روسیه، در حقیقت نمونه پیشرفته‌تر جنگنده Su-27 است که علاوه بر برتری هوایی، توانایی درگیری با اهداف زمینی و همچنین حمل طیف وسیعی از تسلیحات مختلف را داراست.

سوخو ۳۰ در حال حاضر علاوه بر نیروی هوایی روسیه، در کشورهای چین، الجزایر، آنگولا، مالزی، ونزوئلا، اندونزی، اوگاندا، قزاقستان و ویتنام فعال بوده و در کشور هند نیز تحت لیسانس تولید می‌شود ضمن آنکه دولت چین طرح J-16 خود را بر مبنای آن توسعه داده‌است.

مشخصات[ویرایش]

Szu-30.svg

منبع اطلاعات KnAAPO,[۶] Sukhoi,[۷] Gordon and Davison,[۸] deagel.com,[۹] airforce-technology.com[۱۰]

مشخصات عمومی

  • خدمه: ۲
  • طول: 21.935 m (73 ft)
  • پهنای بال: 14.7 m (48 ft 3 in)
  • ارتفاع: 6.36 m (20 ft 10 in)
  • بال: مساحت 62 m² (667 ft²)
  • وزن خالی: 17,700 kg (39,021 lb)
  • وزن بارگیری: 24,900 kg (54,900 lb)
  • بیشینه وزن برخاست: 34,500 kg (76,060 lb)
  • پیشرانه: ۲× Saturn AL-31FL turbofans
    • نیرو ی خشک: 74.5 kN (16,750 lbf) هرکدام
    • نیرو با پس سوز 122.58 kN (27,560 lbf) هرکدام
  • Fuel capacity: 9,400 kg (20,724 lb) internally[۱۱]

عملکرد

جنگ‌افزار

تجهیزات پروازی

== منابع ==پ

  1. Mariusz Wojciechowski, Słupsk (Poland). "Project T-10PU Heavy interceptor fighter Su-27PU (Su-30)". Retrieved June 2011.  Check date values in: |access-date= (help)
  2. «خرید "جنگنده سوخو ۳۰" منتفی نیست». خبرگزاری تسنیم - Tasnim. ۲۰۱۷-۱۰-۲۱. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۱۲-۱۵. 
  3. «چرا ایران دنبال خرید سوخو30 است؟». جنگاوران. 2017-11-02. بازبینی‌شده در 2017-12-15. 
  4. Jamejam، جام جم. «جنگنده‌های روس در روزهای آینده تحویل ایران می‌شود». Jamejam Online. ۲۰۱۷-۰۳-۰۱. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۱۲-۱۵. 
  5. «تحویل هواپیمای جنگنده "سوخوی 30" روسیه به ایران». ایسنا. ۲۰۱۷-۰۶-۰۷. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۱۲-۱۵. 
  6. Sukhoi Su-30MK Archived 24 April 2008 at the Wayback Machine.. KNAAPO.
  7. "Su-30MK: Aircraft performance". Sukhoi. Retrieved 3 July 2011. 
  8. Gordon and Davison 2006, pp. 92, 95–96.
  9. [۱]
  10. [۲]
  11. "Su-30M Flanker-H Air-Superiority Fighter - Airforce Technology". airforce-technology.com. Retrieved 1 April 2015. 

گ