بن‌مایه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بُن‌مایه در داستان کوتاه به هر عنصر وحدت دهنده‌ای اطلاق می‌شود که اجزاء یا عناصر داستان را به نحوی به هم پیوند می‌دهد و درونمایه (یا «تم») داستان را تقویت می‌کند.[۱]

منابع[ویرایش]

  • پاینده، حسین. داستان کوتاه در ایران جلد دوم. تهران: انتشارات نیلوفر، ۱۳۸۹.
  1. پاینده، داستان کوتاه در ایران جلد دوم، ۱۶۵.