بن‌مایه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بُن‌مایه در داستان کوتاه به هر عنصر وحدت دهنده‌ای اطلاق می‌شود که اجزاء یا عناصر داستان را به نحوی به هم پیوند می‌دهد و درونمایه (یا «تم») داستان را تقویت می‌کند.[۱]

منابع[ویرایش]

  • پاینده، حسین. داستان کوتاه در ایران جلد دوم. تهران: انتشارات نیلوفر، ۱۳۸۹.
  1. پاینده، داستان کوتاه در ایران جلد دوم، ۱۶۵.