جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران نهادی است صنفی - ورزشی که در سال ۱۳۸۵ با ائتلاف چندین نهاد مدنی به دبیرکلی علی حق شناس تاسیس گردید. [۱]

اهداف[ویرایش]

از اهداف این جمعیت، ارائه تسهیلات فنی و حقوقی به نهاد‌های مدنی ورزش است.

درخواست انحلال سازمان تربیت بدنی و تاسیس وزارت ورزش[ویرایش]

پس از کسب مقام پنجاهم ایران در المپیک ۲۰۰۸ چین، حق شناس، مدیران ورزش ایران را به بی کفایتی و به هدر دادن پول مردم متهم کرد و اظهار داشت: «باید سازمان تربیت بدنی منحل شده و به جای آن وزارتخانه ورزش تأسیس گردد».[۲]

انتقاد از عملکرد سیستم دولتی ورزش[ویرایش]

علی حق شناس در گفت و گو با فارس گفت: «... سازمان تربیت بدنی اگر به تشکل‌های غیردولتی بودجه نمی‌دهد، موظف است امکانات خود را در اختیار آنان گذاشته و جلوی کارشکنی برخی فدراسیون‌ها که طلایه دار مخالفت و عناد با نهاد‌های مدنی ورزش اند را بگیرد». [۳]

وی در گفت و گویی با ایسنا با اشاره به فعالیت پرشمار سازمان‌های غیردولتی اصیل، قهرمانان بخش خصوصی را که بدون تحمیل بودجه بر بیت المال و با هزینه شخصی در میادین بین المللی کسب افتخار می‌کنند، قهرمانان واقعی ملی دانست. [۴]

سخن گو و عضو شورای مرکزی جمعیت پس از اعلام اولیه فدراسیون دولتی تکواندو مبنی بر تأسیس اولین مدرسه تکواندو در سال ۱۳۸۶، در گفت و گو با ایلنا گفت: « آن چه مسلم است بر اساس مستندات حقیقی و حقوقی اولین و دومین مدرسه تکواندو در ایران توسط بخش غیردولتی و خصوصی (کانون تکواندوکاران ایران) در استان های تهران و مازندران تأسیس و به بهره برداری رسیده است.

عبدلی پور در ادامه با بیان این که یکی از اهداف مصوب جمعیت، حمایت حقوقی از نهاد های غیر دولتی ورزش در تمامی رشته ها است، افزود: «در این راستا به طور قطع احقاق حقوق سازمان های مدنی و پی گیری قضایی را در صورت لزوم در دستور کار داریم». [۵]

رییس جمعیت سازمان‌های غیر دولتی ورزش پس از موضع گیری سازمان تربیت بدنی در خصوص فعالیت‌های این جمعیت در گفت و گو با ایسنا گفت: «... دیدگاه مجموعه دولتی ورزش ایران باید نسبت به فعالیت نهادهای مدنی و قهرمانان ملی که بدون کوچک ترین چشم داشت ریالی، توسط بخش خصوصی برای کشور افتخارآفرین هستند، کاملاً تغییر کند. [۶]

علی حق شناس در دی ۱۳۸۷ اظهار داشت: «مخالفت با حضور سازمان های غیر دولتی در ورزش دشمنی علنی با مردم و تبلور انحصارگری است ... حافظه تاریخی ورزش ایران عملکرد مخالفان حضور مردم در ورزش از طلایه داران تا تازه به دوران رسیده های اخیر را در خود ثبت کرده است و این افراد باید پاسخ گوی رفتار خود باشند. مشکل ورزش ایران ارجحیت روابط، عدم شایسته سالارِی و حضور دو شغله ها و چند شغله های غیر ورزشی است که با سوء استفاده از جایگاه خود به یک باره به متخصص تبدیل شده اند ... غیردولتی تلقی کردن فدراسیون های ورزشی در سال ۱۳۸۱ با هدف از میان بردن نهادهای مدنی ورزش صورت گرفت، در حالی که مطابق قانون سازمان غیردولتی که بیش از ۵۱ درصد از بودجه اش از دولت تامین گردد در ردیف سازمان های دولتی محسوب می شود».[۷]

حق شناس در آذر ۱۳۸۸ گفت: «پس از سال‌ها فعالیت غیر دولتی در ورزش، به ما ثابت شده‌است بخش خصوصی جایگاهی در ورزش ایران ندارد».[۸]

وی در گفت و گو با فارس کارشکنی ها در روند فعالیت نهادهای مدنی ورزش را بی تاثیر دانست و از پختگی مجموعه خود پس از ده سال فعالیت غیردولتی در برخورد با كارشكنی ها گفت. [۹]

علی حق شناس در گفت و گو با سایت اتحادیه متخصصان در ۱۳۹۱/۰۳/۱۳ به وجود فساد در برخی ارکان دوایر دولتی ورزش ایران در نتیجه حضور بیش از حد مدیران اشاره و اظهار داشت: «... می بینیم یك مدیر سال ها در یك مسند ماندگار است. طرف سی سال است كه رئیس هیأت است، آن یكی بیست سال است رئیس فدراسیون است. مگر اين جا مملكت سعودی است كه تمام قدرت در دست چند شاهزاده قرار دارد. عدم گردش نخبگان برای هر جامعه ای سم است...فدراسیون های ما متعلق به مردمند. یعنی با پول بیت المال اداره می شوند ...این كه می گویم فساد یعنی همین. یعنی حضور بیش از حد، دیكتاتوری می آورد و دیكتاتوری هم باندبازی و چیزهایی دیگر.» [۱۰]

انتقاد از صدا و سیما[ویرایش]

رییس جمعیت سازمان‌های غیر دولتی ورزش با انتقاد صریح از سازمان صدا وسیما در گفت و گو با ایسنا گفت: «متأسفانه رویکرد صدا و سیما و معدود برنامه‌های ورزش های رزمی، صرفاً بازگو کننده فعالیت‌های فدراسیون‌ها است. حتا بعضا شاهد صحبت‌های جهت‌دار مجریان برنامه درخصوص سازمان‌های غیردولتی نیز هستیم».

اخیراً در نامه‌ای به رییس سازمان صدا وسیما خواستار رسیدگی به این وضعیت شده‌ایم تا سیاست‌ گذاران و برنامه ‌سازان، بدون دعوت و حضور نمایندگان نهادهای مدنی، یک‌ سویه حکم ندهند». [۶]

نامه سرگشاده به سازمان بازرسی کل کشور[ویرایش]

جمعیت سازمان‌های غیر دولتی ورزش ایران در اسفند ۱۳۸۷ در نامه‌ای سرگشاده به رییس سازمان بازرسی کل کشور خواستار قاطعیت این سازمان در اجرای قانون خروج دوشغله‌ها و چند شغله‌ها از ورزش دولتی شد.[۱۱][۱۲]

حمایت از برکناری روسای فدراسیون ها[ویرایش]

علی حق شناس در هفتمین سالگرد تاسیس جمعیت درباره برکناری روسای فدراسیون ها و تعلیق ورزش ایران گفت: «ما منتقد هستیم ولی قانون سرجای خودش است و هر چیزی نظمی دارد. در مورد بحث تعلیق ورزش باید بگویم دولت به هیچ وجه نباید كوتاه بیاید. یعنی چه فردی كه با حمایت كشورش برای خود كسی شده، پس از بركناری برود در آغوش اجنبی و از بیگانه كمك بگیرد؟! اين یعنی اين كه دولت یك كشور حق عزل و نصب یك مسئول میانی را هم نداشته باشد! واقعاً جای تاسف دارد كه برخی كه سنگ دولت را به سینه می زدند، حالا برای میزی كه متعلق به آنان نیست به خارجی پناه می برند. این ها خائن و وطن فروشند كه دنبال منافع شخصیشان هستند و نه خدمت به كشور. بايد با اين ها قاطعانه برخورد شود».

وی تهدید تعلیق ورزش ایران را دستاویز نظام سلطه برای دخالت در امور داخلی کشورها دانست: «ما باید با فدراسیون های بین المللی تعامل درست و سازنده داشته باشیم، نه این كه آنان برای ما خط مشی تعیین كنند. پشت این مسئله خیلی داستان ها نهفته است. بحث تعلیق و عدم دخالت دولت در ورزش یك شعار به ظاهر جذابی است كه غربی ها و نظام سلطه برای جاسوس پروری و دخالت در امور داخلی كشورها راه انداخته اند ». [۱۳]

نامه به وزیر ورزش و درخواست استعفای وی[ویرایش]

جمعیت سازمان‌های غیر دولتی ورزش ایران در اسفند ۱۳۹۳ در نامه ای به محمود گودرزی وزیر ورزش و جوانان، ضمن هشدار به شکست ورزش ایران در المپیک ۲۰۱۶ از عملکرد وی و وزارت ورزش در مورد گرفتن تابعیت ورزش کاران ایرانی از جمهوری آذربایجان انتقاد و خواستار استعفای وی شد.

در این نامه آمده است: «شخص وزیر محترم می‌بایست به جای افتتاح پیاپی و منظم طرح‌های ورزشی در استان خود همدان، و یا صرف وقت و انرژی در درگیری‌های نه چندان مهم فوتبالی، اندکی نیز در اندیشه خطر دست اندازی‌های جمهوری آذربایجان شوروی سابق! به فرهنگ و تاریخ و تمدن ایرانی- اسلامی کشورمان باشد که این بار در قالب تطمیع قهرمانان ورزشی کشور و کسب عناوین قهرمانی بین‌المللی و احتمالاً المپيك ۲۰۱۶، با استفاده از جوانان این مرزو بوم متبلور شده است ... در غير اين صورت برآيند اين سبك مديريت می تواند شكست ورزش ايران در المپيك پيش رو (۲۰۱۶) را درپی داشته و شاید استعفای جنابعالی و سپردن امور به شخصی دلسوزتر و مدبرتر چاره کار باشد». [۱۴]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]