تأثیر فناوری اطلاعات بر حریم خصوصی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مقدمه[ویرایش]

امروزه رسانه‌های نوین درحال استفاده از اطلاعات افراد هستند در حالی که افراد از این موارد بی اطلاع هستند. با پیشرفت تکنولوژی در بخش الکترونیک این تجاوز به حریم خصوصی هر چه بیشتر شده‌است.

تعریف[ویرایش]

در یک تعریف کلی از حریم خصوصی آمده‌است اگرفرد بتواند دسترسی به امری را در کنترل خودش داشته باشد به آن حریم خصوصی گویند.

حمایت از حریم خصوصی، یعنی حمایت در مقابل دسترسی ناخواسته به آن امر به وسیله دیگران.

وجوه حریم خصوصی[ویرایش]

برای حریم خصوصی چهار وجه وجود دارد

۱-حریم شخصی که می‌تواند شامل اطلاعات مالی، پزشکی و زندگی خصوصی افراد باشد.

۲-حریم جسمانی که به حفاظت از جسم افراد در مقابل آزمایش‌های ژنتیک و... مربوط می‌شود.

۳-حریم ارتباطات که شامل امنیت اطلاعات اینترنتی، پست‌های الکترونیک، تلفن‌ها، پست و سایر اَشکال ارتباطات است.

۴-حریم مکانی که به اعمال مجموعه‌ای از محدودیت‌ها و نظارت‌ها در محیط کار و زندگی افراد و اماکن عمومی مربوط می‌شود.

عوامل تهدیدکنندهٔ حریم خصوصی[ویرایش]

سه عامل زیرحریم خصوصی را تهدید می‌کنند

اولین و مهم‌ترین عامل که همه در آن توافق دارند، حکومت‌ها و دولت‌ها هستند.

عامل دیگر که در گذشته هم بود و امروز جلوه بیشتری یافته بخش خصوصی است.

عامل سوم تهدیدکننده و معارض حریم خصوصی، تکنولوژی جدید است .

رفتارهای نقض حریم خصوصی[ویرایش]

  1. انتشار یا در دسترس قرار دادن صوت یا فیلم یا تصویر خصوصی و خانوادگی
  2. هرزه‌نگاری و تحریف‌نگاری شخصیت
  3. نشر اکاذیب

دفاع از حریم خصوصی در محیط سایبر[ویرایش]

حیثیت و آبرو روشن‌ترین نقطه شخصیت هر فرد در جامعه‌است که اگر برای زندگی فردی، جان باید در سلامت باشد، برای زندگی جمعی، حیثیت باید در حصارصیانت قرارگیرد.

حریم خصوصی از منظرقانون[ویرایش]

طبق اصل بیست و دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص ازتعرض مصون است مگر درمواردی که قانون تجویز کند.

قانونگذار ما در قانون اساسی ضمن اعلام تساوی حقوق همگان و حمایت یکسان قانونی از همه افراد ملت، حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص را مصون از تعرض اعلام کرده‌است .

در اصل ۲۳ قانون، تفتیش عقاید ممنوع شده‌است.

در اصل ۲۵ بازرسی و نرساندن نامه‌ها، ضبط و فاش کردن مکالمات تلفنی، افشای مخابرات تلگرافی و تلکتس، سانسور، عدم مخابره و نرساندن آنها، استراق سمع و هرگونه تجسس منع شده‌است.[۱]

لزوم آموزش شهروندان برای حفظ حریم خصوصی و برخورد با تهدیدها[ویرایش]

فرهنگ ایرانی، خود را با توجه به پیشرفتهایی که در جهان صورت گرفته و به نوعی می‌تواند حریم خصوصی را تهدید کند هماهنگ نکرده‌است و همچنین حریم خصوصی در ایران محدوده گسترده تری را شامل می‌شود و حساسیتهای بیشتری نسبت به آن وجود دارد.

متأسفانه مردم ما هنوز اطلاع دقیقی در مورد حفظ حریم خصوصی خود و برخورد با نقض احتمالی آنرا ندارند. برای مثال در روزهای اولی که سایت اورکات در بین ایرانیان مورد استقبال قرار گرفته بود برخی خانمها تصاویری از میهمانیها یا زندگی خصوصی خود را در این سایت قرار داده بودند با این تصور که فقط دوستانشان می‌توانند این تصاویر را ببیند و دقیقاً شاهد آن بودم که وقتی یکی از این تصاویر توسط فرد دیگری در یک وبلاگ منتشر شده بود تا چه حد باعث ناراحتی صاحب عکس شده بود. این قضیه در مورد اطلاعات خصوصی یا تماس نیز صادق است.

نتیجه گیری[ویرایش]

شکسته شدن حریم خصوصی افراد از هر قشر و رده‌ای، باعث ناامنی روانی و اجتماعی می‌شود و می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد.

ه

پانویس[ویرایش]

  1. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

منابع[ویرایش]

http://www.hamshahrionline.ir

http://www.andishvaran.com ( سلسله مقالات دکتر حمید شهریاری )

http://social.iran-emrooz.net

http://www.medianews.ir