کرم رایانه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عملکر کرم کامفیلتر

کرم رایانه (به انگلیسی: Computer worm) به برنامه‌ای گفته می‌شود که توانایی بازتولید خود را داراست، و با استفاده از شبکه کپی‌های خود را به دیگر رایانه‌های موجود در شبکه می‌فرستد. برخلاف ویروس کرم‌ها خود را به برنامه‌های دیگر نمی‌چسباند. همچنین کرم‌ها عموماً با اشغال پهنای باند به شبکه آسیب می‌رسانند در حالی که ویروس‌ها در بیشتر اوقات باعث خرابی برنامه‌های موجود در کامپیوتر آلوده و از دست رفتن اطلاعات موجود در آن می‌شوند. هدف کرم‌ها معمولا"استفاده از منابع می‌باشد و می‌تواند در دسترسی شما به منابع تاخیر بیاندازد.

کرم در برخی از خصوصیات با ویروس مشترک است. مهمترین ویژگی مشترک آن‌ها این است که کرم‌ها نیز خود- همانندساز هستند، اما تولید مثل آن‌ها از دو جهت متفاوت است. اول اینکه، کرم‌ها مستقل و متکی به خود هستند، و محتاج به کد اجرایی دیگری نیستند. دوم، کرم‌ها از طریق شبکه‌ها، از ماشینی به ماشین دیگر منتقل و توزیع می‌شوند[۱].

تاریخچه[ویرایش]

همانند ویروس‌ها، کرم‌های اولیه داستانی و تخیلی بودند. واژه‌ی worm برای اولین بار در سال ۱۹۷۵ توسط جان برونر در داستان علمی تخیلی‌اش به نام The Shockwave Rider استفاده شده بود (جالب است که او از واژه‌ی virus نیز در کتاب استفاده کرده بود). آزمایشات بر روی کرم‌هایی که محاسباتِ (غیرمخرب) توزیع‌شده انجام می‌دهند، حدود سال ۱۹۸۰ در Xerox PARC انجام شد، اما نمونه‌های قدیمی‌تری نیز وجود داشتند. در حدود ۱۹۷۰، کرمی که creeper نامیده می‌شد درون Arpanet می‌خزید که بعداً توسط کرم دیگری به نام Reaper تعقیب شد که creeper ها را شکار و نابود می‌کرد. یک حادثه‌ی مهم تاریخی برای اینترنت در ۲ نوامبر ۱۹۸۲ بوقوع پیوست، زمانی که یک کرم، جوجه‌ی نوپای اینترنت را از کار انداخت و فلج کرد. این کرم، به خاطر نام سازنده‌ی آن رابرت موریس ، امروزه به نام کرم اینترنتی یا کرم موریس، شناخته می‌شود. در آن زمان، موریس دوره‌ی دکترای تخصصی‌اش را در دانشگاه کرنل شروع کرده بود. او قصد داشت که کرمش را به صورت آهسته و غیرمزاحم منتشر کند اما اتفاقی که افتاد کاملاً برعکس بود. موریس، بعدها به خاطر دسترسی غیرمجاز کرمش به کامپیوترها و هزینه‌های پاک‌سازی آن محکوم شد. او جریمه شد و به خدمات بازپروری و آزمایش صلاحیت محکوم شد[۲].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ويروس ها و بدافزارهاي كامپيوتري. دكتر بابك بشری راد، دكتر آرش حبيبي لشكري. انتشارات ناقوس. ‌۱۳۹۱
  2. ويروس ها و بدافزارهاي كامپيوتري. دكتر بابك بشری راد، دكترآرش حبيبي لشكري. انتشارات ناقوس. ‌۱۳۹۱