آناتولی مارچنکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مبارز حقوق بشر
آناتولی مارچنکو
Marchenko original.jpg
زادروز۲۳ ژانویهٔ ۱۹۳۸
بارابینسک، سیبری غربی
درگذشت۸ دسامبر ۱۹۸۶ (۴۸ سال)
بیمارستان زندان چستوپُل،
جمهوری تاتارستان
ملیتروسیه
تابعیتروس
پیشهکارگر معدن
سال‌های فعالیتدهه ۱۹۶۰-۱۹۸۰ میلادی
شناخته‌شده برایمبارز حقوق بشر
جنبشآزادی بیان و اندیشه
دینمسیحی
مذهبارتدوکس
آثارسیمای زنده بگوران
جایزه‌هااولین برنده جایزه ساخاروف

آناتولی تیخونوویچ مارچنکو (Anatoly Tikhonovich Marchenko) (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۳۸ - درگذشته ۸ دسامبر ۱۹۸۶) مبارز حقوق بشر و از مخالفان سرسخت رژیم اتحاد جماهیر شوروی بود. وی و نلسون ماندلا بطور مشترک اولین دریافت‌کننده جایزه ساخاروف بودند. جایزه‌ای که پارلمان اروپا به افرادی که برای آزادی افکار و اندیشه کوشیده‌اند اهداء می‌نماید.

فعالیت ها[ویرایش]

مارچنکو از دوران جوانی به عنوان کارگر راه‌آهن و معدن مشغول بکار بوده و پس زمینه تحصیلات و آموزشی درستی نداشت ولی بتدریج به مخالفت با اختناق دولتی و احقاق حق شهروندی پرداخته و در این راه به مطالعه روی آورد. در اثر فعالیت اجتماعی و اعتراض مدنی به اردوگاه کار اجباری فرستاده شد و در آنجا وی شروع به نوشتن و نیز تماس با سایر فعالان حقوق بشری نمود.

اولین کتاب او که حاصل وقایع رنج‌ها و ناملایمات زندان بود، بنام «شهادت من» در ۱۹۶۸ و به صورت دستنوشته بزودی در نسخه‌های فراوانی در سرتاسر شوروی منتشر گردید (در ایران این اثر با عنوان سیمای زنده بگوران-انتشارات امیرکبیر سال ۱۳۶۰ - چاپ شده‌است).

او یکی از بنیان‌گذاران حرکت آزادی‌خواهی و حقوق بشری شوروی بود و بارها تظاهرات متعددی را رهبری کرده و همچنین چندین نامه سرگشاده به رهبران دولت نوشته بود.

مارچنکو دفعات متعددی زندانی شده بود بطوری که گفته شده ۲۰ سال از عمر خود را در زندان سپری کرده بود. یکبار نیز از زندان گریخته و بطرف مرز ایران حرکت کرده بود که دستگیر و مجدداً زندانی شده بود.

از سخنان اوست:

اطمینان دارم که تنها راه مؤثر مبارزه با شر و بی قانونی که امروز کشور مرا درمیان گرفته‌است، اطلاع‌رسانی و آگاه کردن مردم است.

مرگ[ویرایش]

وی بدنبال اعتصاب غذای طولانی و ضعف بدنی، در سن ۴۸ سالگی در بیمارستان زندان چستوپُل فوت می‌کند ولی به همسر و فرزندش اجازه انتقال جسدش را به مسکو نمی‌دهند و در نزدیک زندان دفن می‌شود.

مرگ وی با واکنش‌های جهانی همراه بود و یکی از عوامل مؤثر در آزاد کردن تعداد زیادی از زندانیان سیاسی توسط میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۷ بود.

منابع[ویرایش]

  • «Marchenko Buried Near Jail In Rites of Orthodox». نیویورک تایمز. ۱۲ دسامبر ۱۹۸۶. دریافت‌شده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۲.
  • «He Gave Moscow No Peace». نیویورک تایمز. ۱۹ دسامبر ۱۹۸۶.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Anatoly Marchenko». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۲.