آناتولی مارچنکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مبارز حقوق بشر
آناتولی مارچنکو
زادروز ژانویه ۱۹۳۸
درگذشت دسامبر ۱۹۸۶
زندان چستوپُل
ملیت روسیه
تابعیت روس
پیشه کارگر معدن
سال‌های فعالیت دهه ۱۹۶۰-۱۹۸۰ میلادی
شناخته‌شده برای مبارز حقوق بشر
جنبش آزادی بیان و اندیشه
دین مسیحی
مذهب ارتدوکس
آثار سیمای زنده بگوران
جایزه‌ها اولین برنده جایزه ساخاروف

آناتولی تیخونوویچ مارچنکو (Anatoly Tikhonovich Marchenko) (ژانویه ۱۹۳۸- دسامبر ۱۹۸۶) مبارز حقوق بشر و از مخالفان سرسخت رژیم اتحاد جماهیر شوروی بود. وی و نلسون ماندلا بطور مشترک اولین دریافت کننده جایزه ساخاروف بودند. جایزه‌ای که پارلمان اروپا به افرادی که برای آزادی افکار و اندیشه کوشیده‌اند اهداء می‌نماید.


سابقه فعالیت[ویرایش]

مارچنکو از دوران جوانی بعنوان کارگر راه آهن و کارگر معدن مشغول بکار بوده و پس زمینه تحصیلات و آموزشی درستی نداشت ولی بتدریج به مخالفت با اختناق دولتی و احقاق حق شهروندی پرداخته و در این راه به مطالعه روی آورد. در اثر فعالیت اجتماعی و اعتراض مدنی به اردوگاه کار اجباری فرستاده شد و در آنجا وی شروع به نوشتن و نیز تماس با سایر فعالان حقوق بشری نمود.


اولین کتاب او که حاصل وقایع رنج‌ها و ناملایمات زندان بود، بنام «شهادت من» در ۱۹۶۸ منتشر نمود که بصورت دستنوشته بزودی در نسخه‌های فراوانی در سرتاسر شوروی منتشر گردید (در ایران این اثر با عنوان سیمای زنده بگوران-انتشارات امیرکبیر سال ۱۳۶۰ - چاپ شده است). او یکی از بنیانگذاران حرکت آزادیخواهی و حقوق بشری شوروی بود و بارها تظاهرات متعددی را رهبری کرده و همچنین چندین نامه سرگشاده به رهبران دولت نوشته بود.

مارچنکو دفعات متعددی زندانی شده بود بطوری که گفته شده ۲۰ سال از عمر خود را در زندان سپری کرده بود. یکبار نیز از زندان گریخته و بطرف مرز ایران حرکت کرده بود که دستگیر و مجدداً زندانی شده بود.


از سخنان اوست:

اطمینان دارم که تنها راه موثر مبارزه با شر و بی قانونی که امروز کشور مرا درمیان گرفته است، اطلاع رسانی و آگاه کردن مردم است.


مرگ[ویرایش]

وی بدنبال اعتصاب غذای طولانی و ضعف بدنی، در سن ۴۸ سالگی در بیمارستان زندان چستوپُل فوت می‌کند ولی به همسر و فرزندش اجازه انتقال جسدش را به مسکو نمی‌دهند و در نزدیک زندان دفن می‌شود.

مرگ وی با واکنش‌های جهانی همراه بود و یکی از عوامل مؤثر در آزاد کردن تعداد زیادی از زندانیان سیاسی توسط میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۷ بود.


منابع[ویرایش]