آلکسی ناوالنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آلکسی ناوالنی
Alexei Navalny.JPG
زادهآلکسی آناتولیوویچ ناوالنی
۴ ژوئن ۱۹۷۶ ‏(۴۳ سال)
Butyn, Odintsovsky District, استان مسکو
جمهوری سوسیالیستی فدراتیو روسیه شوروی
محل سکونتمسکو
ملیتروسیه
محل تحصیلدانشگاه دوستی ملل روسیه
شغلحقوقدان و فعال مدنی
سازمانبنیاد ضد فساد
شناخته‌شده برایفعال سیاسی و اجتماعی
حزب سیاسیPeople's Alliance (Russia)[۱]
جنبششورای هماهنگی اپوزیسیون روسیه
فعال سازمانهای مردمی
مخالف(ها)ولادیمیر پوتین وحزب روسیه متحد
عضو هیئت مدیرهآئروفلوت (۲۰۱۲–۲۰۱۳)
دینارتودوکس
همسر(ها)یولیا ناوالنایا
فرزندان۲
جایزه‌هاYale World Fellow ۲۰۱۰
وبگاهnavalny.ru

آلکسی آناتولیویچ ناوالنی (به انگلیسی: Alexei Anatolievich Navalny) (زاده ۴ ژوئن ۱۹۷۶) حقوقدان، سیاستمدار و منتقد سیاسی-اقتصادی ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه است. وی یکی از عمده رهبران اعتراضات سال‌های ۲۰۱۲–۲۰۱۱ در روسیه بود.

فعالیت سیاسی[ویرایش]

عمده فعالیت‌های سیاسی اجتماعی او از سال ۲۰۰۹ آغاز شده‌است در سال ۲۰۱۰ در یک رای‌گیری اینترنتی که برای نامزدی شهرداری مسکو انجام شد وی توانست ۴۵ درصد آراء را بخود اختصاص دهد.

در نوامبر ۲۰۱۰ گزارشی را در بلاگ خود که بنام «ژورنال زنده» نام دارد منتشر کرد و طی آن مدعی شد که رؤسای شرکت ترانس‌نفت مبلغ ۴ میلیارد دلار در جریان احداث خط لوله شرق سیبری دزدیده‌اند.

در دسامبر ۲۰۱۱ و در ماه‌های فوریه و مارس ۲۰۱۲ او به همراه دیگر رهبران معترض، تظاهرات وسیعی در شهر مسکو علیه روند انتخابات و نامزدی پوتین در این انتخابات براه انداخت. او همچنین همکار نزدیک پوتین یعنی ایگور شوالوف را متهم کرد که از شرکت‌های متعلق به رومن آبراموویچ و آلیشر عثمانف مبلغ ده‌ها میلیون دلار دریافت کرده‌است.[۱][۲][۳]

بعد از انتخاب پوتین مجدداً تظاهرات وسیعی را در میدان پوشکین به همراه دیگر ناراضیان برگزار کردند که باعث دستگیری و زندانی شدنش بمدت ۱۵ روز گردید. سازمان عفو بین‌الملل او را «زندانی برای ابراز عقیده» نامگذاری کرد.[۴]

در ژولای ۲۰۱۳ برای انتخاب شهردار مسکو نامزد گردید ولی در مراسمی که در جلوی کاخ کرملین برگزار کرده بود دستگیر و سپس آزاد گردید و رادیو و تلویزیون از تبلیغ او جلوگیری کرد. در این رای‌گیری حدود ۲۷ درصد آراء را کسب کرد و شهردار مسکو که از طرفداران پوتین بود حدود ۵۱ درصد آراء را بدست آورد.[۵]

در آوریل ۲۰۱۴ دادگاهی در مسکو او را به اتهام اختلاس از یک شرکت سازنده وسائل آرایشی محاکمه و به حبس خانگی محکوم کرد تا در جریان محاکمه مسکو را ترک نکند. گفته می‌شود ممکنست دادگاه او را به ۸ سال زندان و پرداخت جریمه نقدی محکوم کند.[۶]

دادستان مسکو در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴ درخواست ده سال حبس یرای وی نمود ولی او خود را در ارتباط با اختلاس بیگناه می‌داند.[۷] روز سه شنبه ۳۰ دسامبر ۲۰۱۴ هزاران نفر در مسکو علیه رای دادگاه دست به تظاهرات زدند. ناوالنی درحالی که حصر خانگی را نادیده گرفته و قصد الحاق به تظاهر کنندگان را داشت توسط پلیس دستگیر گردید.[۸]

جوایز و افتخارات[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Carl Schreck (مارس ۲۰۱۰). «Russia's Erin Brockovich: Taking On Corporate Greed». Time.
  2. MATTHEW KAMINSKI. «The Man Vladimir Putin Fears Most». The Wall Street Journal.
  3. «Whistleblower accuses Putin's ally of corruption». Associated Press. مارس ۲۰۱۲.
  4. «Amnesty Calls Navalny, Udaltsov 'Prisoners Of Conscience'». Radio Free Europe. مه ۲۰۱۲.
  5. «Kremlin critic Alexei Navalny has strong showing in Moscow mayoral race, despite loss». سپتامبر ۲۰۱۳.
  6. «Russian opposition leader Alexei Navalny under house arrest». euronews. ۲۵ آوریل ۲۰۱۴.
  7. the Guardian «Jail Russian activist Alexei Navalny for 10 years - prosecutor» مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک).
  8. Anna Nemtsova. «Alexei Navalny detained after breaking house arrest to join rally in Moscow». The Guardian.
  9. «ALEXEY NAVALNY For defying the dark heart of the Russian state». فارین پالیسی. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 15 (کمک)
  10. Alexei Navalny in En.wikipedia