آزمایش انتخاب تاخیردار ویلر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بر طبق این آزمایش، مشاهده‌گر بر مسیر انتخابی فوتونهای قابل مشاهده از یک همگرایی گرانشی تاثیر می‌گذارد. مسیرهایی که میلیون‌ها سال نوری با یکدیگر تفاوت دارند. نکته اساسی این است که مشاهده‌گر پس از پیمودن مسیر بر آن تاثیر می‌گذارد، و به قول ویلر «تاریخ گذشته مسیر فوتون را در زمان حال (یعنی زمان مشاهدهٔ نور کوازار) می‌سازد».[۱]

آزمایش انتخاب تاخیردار ویلر (به انگلیسی: Wheeler's delayed choice experiment) یک آزمایش پیشنهاد شده در باب کیهان‌شناسی و خودآگاهی توسط جان ویلر است.[۲]

این آزمایش فکری (به آلمانی: gedankenexperiment) نوعی تغییر یافته از آزمایش دوشکافی یانگ است. در این آزمایش، مشاهده نتایج آزمایش، بر روی خود آزمایش تاثیر می‌گذارند، ولو اینکه عمل مشاهده پس از انجام خود آزمایش به وقوع پیوسته باشد[۳]. به عبارت دیگر، آزمایش انتخاب تاخیردار ویلر بیانی عطف به ماسبق یا پس‌کنشی (به انگلیسی: retroactive) از آزمایش دوشکافی یانگ است.

آزمایش‌های پیشنهاد شده ویلر با همگرایی گرانشی و کوازارها ارائه گردید. اما در آزمایشگاه مشابهات این آزمایش انجام داده شده و تایید شده‌اند.[۴][۵]

ویلر مشاهده‌گر را یک موجود صاحب خودآگاهی عنوان کرد.[۶]

منابع[ویرایش]

  1. "Wheeler's version shows that our observations in the present can affect how a photon behaved in the past."
  2. Does the Universe Exist if We're Not Looking? | Cosmology | DISCOVER Magazine
  3. Wheeler's Delayed Choice Experiment"
  4. V. Jacques et al., Science 315, 966 (2007).
  5. A thorough discussion by Jacques et al. in pdf form is available at http://fr.arxiv.org/abs/quant-ph/0610241.
  6. Studies on the structure of time: from physics to psycho(patho)logy. R. Buccheri, V. Di Gesù, Metod Saniga. Springer, 2000. ISBN 0-306-46439-X pp.9

پیوند به بیرون[ویرایش]