یهودی منوهین
یٍهودی منوهین (زادهٔ ۱۹۱۶-درگذشتهٔ ۱۹۹۹) نوازنده ویولن و ویولا و رهبر ارکستر یهودی آمریکائی تبار بود که بیشتر عمر حرفهای خود را در انگلیس گذراند. وی در شهر نیویورک بدنیا آمد و در سال ۱۹۷۰ تبعهٔ سوئیس شد و در سال ۱۹۸۵ تبعیت انگلیس را پذیرفت.
معنی نام او در زبان عبری «یَهودی» است. نام او را مادرش پس از اینکه توهینی نسبت به یهودیان شنید مخصوصا انتخاب کرد تا نشان دهد که از قومیت خود شرم ندارد.
یهودی منوهین علاوه بر این كه چهره ه ی انسان دوست و انسان مدار و از فعالان اقدامات بشر دوستانه شهرت بسزایی داشت.
محتویات |
کودکی [ویرایش]
او از سه سالگی به نواختن ویولن پرداخت و در هفت سالگی اولین کنسرت خود را با ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو اجرا کرد. در سالهای بعد منوهین شاگرد ویولونیست و آهنگساز رومانیائی ژرژ انسکو بود.
در سن 10 سالگی منوهین در كارنگیهال نیویورك ساز میزد و حتی 13 سالش نشده بود كه به عنوان تكنواز ویولون همراه با اركستر فیلارمونیك برلین به رهبری برونو والتر كنسرتوه ی بتوون ، برامس و باخ را اجرا كرد.
جنگ جهانی دوم [ویرایش]
در جریان جنگ جهانی دوم۱۹۳۰ منوهین بیشتر از ۵۰۰ کنسرت برای نیروهای متفقین اجرا کرد و بهخصوص پس از آزادسازی اردوگاه برگن-بلزن بههمراه بنجامین بریتن برای اسیران آن اردوگاه برنامه اجرا کرد. در این زمان با مشکلات شدید جسمی و هنری مواجه شد که به کمک دیسیپلینهای شدید، مدیتاسیون و یوگا توانست آنها را پشت سر بگذارد. پس از بهبود با توجه و سلیقه بسیار به اجرای آثار کلاسیک پرداخت و بهخاطر اجراهای بسیار دقیق و پراحساس خود معروف شد.
پس از پایان جنگ در کنسرتی بهرهبری ویلهلم فورتوانگلر در برلین شرکت کرد و بدین ترتیب نخستین نوازنده یهودی شد که پس از همهسوزی در آلمان کنسرت داد.
فعالیت هنری [ویرایش]
او كه فردی بسیار پر انرژی بود و بطور متوسط سالی 120 كنسرت اجرا میكرد در كنار فعالیت هنری هیچگاه از خدمات اجتماعی نیز باز نایستاد، دو جشنواره بزرگ موسیقی "گشتاد" در سوئیس و "بث" در انگلستان به دست او تأسیس شده است و آكادمی بین المللی نوازندگان جوان سازهای زهی در گشتاد نیز در سال 1977 به دست او بنا نهاده شد.
با اینكه منوهین به نسل گذشته نوازندگان تعلق دارد اما فعالیت او هیچگاه بر عرصه موسیقی كلاسیك محدود نشد. او در كنار اجری آثار سنگین و بزرگ موسیقی همراه با "استفانه گراپلی" موسیقی جاز اجرا میكرد و دركنار "راوی شنكر" نوازنده بزرگ هندی آهنگ های عرفانی شرقی مینواخت.
در سال ۱۹۶۲ مدرسه موسیقی یهودی منوهین را در ساری (انگلستان) بنا گذاشت. در سال ۱۹۶۵ از ملکه انگلستان لقب افتخاری «سر» گرفت (پس از آنکه در ۱۹۸۵ شهروند بریتانیا شد لقبش دیگر جنبه افتخاری نداشت.)
در دهه ۱۹۷۰ با راوی شانکار نوازنده هندی سیتار اثری بنام «دیدار شرق و غرب» اجرا کرد که با استقبال بسیار روبرو شد. در سال ۱۹۸۰ ابا استفان گراپللی نیز چند قطعه جاز اجرا کرد. نایجل کندی از شاگردان او بود.
یهودی منوهین از منتقدان سیاستهای اسرائیل و صهیونیسم بود.
سالهای اخر [ویرایش]
منوهین سالهای آخر عمر خود را بیش از هر چیز به آموزش و حمایت از كودكان و نوجوانان مستعد موسیقی وقف كرد. او در سال 1963 مدرسه شبانه روزی برای آموزش موسیقی در حومه لندن تأسیس كرد كه برخی از بزرگترین نوازندگان اركسترهای بزرگ جهان را پرورش داد.
مرگ [ویرایش]
وی روز جمعه 12 مارس1999 (21 اسفند1377) در سن 82 سالگی بر اثر حمله قلبی در یكی از بیمارستان های برلین درگذشت.
مرگ یهودی منوهین به عنوان یكی از بزرگترین چهره هی شاخص هنر و فرهنگ قرن بیستم جهان حتی محافل سیاسی را تحت تأثیر قرار داد و رهبران جهان را نیز به اظهار نظر وا داشت.
آلبرت انیشتن ، فیزیكدان بزرگ جهان كه خود نوازنده ی چیره دست نیز بود سالها پیش پس از شنیدن كنسرتی از منوهین گفته بود : "حالا میفهمم كه خدایی هم هست".
منابع [ویرایش]
«یهودی منوهین». ویکی پدیای انگیلیسی. انبار-رده|Yehudi Menuhin}}
- Hommage à Yehudi Menuhin (Festschrift zum ۷۰. Geburtstag), ۱۹۸۶, Nomos Verlagsgesellschaft, ISBN 3-7890-1278-5
- Yehudi Menuhin. Unfinished Journey. New York: Knopf, ۱۹۷۷
|
