یهودی منوهین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یٍهودی منوهین (زادهٔ ۱۹۱۶-درگذشتهٔ ۱۹۹۹) نوازنده ویولن و ویولا و رهبر ارکستر یهودی آمریکائی تبار بود که بیشتر عمر حرفه‌ای خود را در انگلیس گذراند. وی در شهر نیویورک بدنیا آمد و در سال ۱۹۷۰ تبعهٔ سوئیس شد و در سال ۱۹۸۵ تبعیت انگلیس را پذیرفت.

معنی نام او در زبان عبری «یَهودی» است. نام او را مادرش پس از اینکه توهینی نسبت به یهودیان شنید مخصوصا انتخاب کرد تا نشان دهد که از قومیت خود شرم ندارد.

او از سه سالگی به نواختن ویولن پرداخت و در هفت سالگی اولین کنسرت خود را با ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو اجرا کرد. در سال‌های بعد منوهین شاگرد ویولونیست و آهنگ‌ساز رومانیائی ژرژ انسکو بود.

در جریان جنگ جهانی دوم۱۹۳۰ منوهین بیشتر از ۵۰۰ کنسرت برای نیروهای متفقین اجرا کرد و به‌خصوص پس از آزادسازی اردوگاه برگن-بلزن به‌همراه بنجامین بریتن برای اسیران آن اردوگاه برنامه اجرا کرد. در این زمان با مشکلات شدید جسمی و هنری مواجه شد که به کمک دیسیپلین‌های شدید، مدیتاسیون و یوگا توانست آنها را پشت سر بگذارد*. پس از بهبود با توجه و سلیقه بسیار به اجرای آثار کلاسیک پرداخت و به‌خاطر اجراهای بسیار دقیق و پراحساس خود معروف شد.

پس از پایان جنگ در کنسرتی به‌رهبری ویلهلم فورت‌وانگلر در برلین شرکت کرد و بدین ترتیب نخستین نوازنده یهودی شد که پس از همه‌سوزی در آلمان کنسرت داد.

در سال ۱۹۶۲ مدرسه موسیقی یهودی منوهین را در ساری (انگلستان) بنا گذاشت. در سال ۱۹۶۵ از ملکه انگلیس لقب افتخاری «سر» گرفت (پس از آن‌که در ۱۹۸۵ شهروند بریتانیا شد لقبش دیگر جنبه افتخاری نداشت.)

در دهه ۱۹۷۰ با راوی شانکار نوازنده هندی سیتار اثری بنام «دیدار شرق و غرب» اجرا کرد که با استقبال بسیار روبرو شد. در سال ۱۹۸۰ ابا استفان گراپللی نیز چند قطعه جاز اجرا کرد. نایجل کندی از شاگردان او بود.

یهودی منوهین از منتقدان سیاست‌های اسرائیل و صهیونیسم بود.

[ویرایش] منابع

‎

• Yehudi Menuhin. Unfinished Journey. New York: Knopf, ۱۹۷۷