از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تداخل سنجی (به انگلیسی: interferometry) دانش ترکیب دو یا چند موج است به نحوی که با برسی موج حاصل از این ترکیب بتوان اطلاعاتی در مورد موج‌های ورودی بدست آورد.

فهرست مندرجات ۱ تداخلی سنجی در حوزه امواج الکترومغناطیسی ۱.۱ اساس کار تداخل سنج ها ۲ تداخل سنجی در نجوم ۳ منابع

[ویرایش] تداخلی سنجی در حوزه امواج الکترومغناطیسی

تداخل‌سنج ابزاری است که بر اساس خواص موجی امواج الکترومغناطیس به خصوص نور مرئی می‌تواند اندازه‌گیری‌های بسیاری دقیقی از کمیات فیزیکی انجام دهد.

[ویرایش] اساس کار تداخل سنج ها

اساس کار تداخل سنج‌ها بر پایه اصول تداخل نور می‌باشد. بر اساس اصول تداخلی چنانچه دو منبع نوری همدوس نورشان با یکدیگر تداخل کند این پرتو‌ها با یکدیگر برهم‌نهی نموده و نتیجه این برهم‌نهی نواحی تاریک و روشن در فضا خواهند بود. اگر تغییری در محیط انتشار این دو پرتو یا هرکدام از آن‌ها رخ دهد (مانند تغییر دما، فشار، طول موج و مانند آن) نقش تداخلی دو پرتو (نواحی تاریک و روشن) تغییر خواهد کرد با ثبت این تغییرات و اندازه گیری آن‌ها می‌توان به تغییرات روی داده در محیط پی برد.

تداخل سنج‌ها به دو گروه دسته بندی می‌شوند:

1. -تداخل سنج‌های تقسیم دامنه
2. -تداخل سنج‌های تقسیم جبهه موج

[ویرایش] تداخل سنجی در نجوم

• تداخل‌سنج نوری آزمایشی نیروی دریایی

[ویرایش] منابع

Basics of INTERFEROMETRY,P. HARIHARAN,2007, Elsevier Inc.