برافزایش (اخترفیزیک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در اختر فیزیک واژه برافزایش (به انگلیسی: Accretion) حداقل در مورد دو فرایند مختلف به کار رفته است.

نخستین و معمول ترین کاربرد برافزایش به فرایند رشداجسام پرجرم از طریق جذب گرانشی ماده بیشتر - معمولا گازی شکل- در یک قرص برافزایشی اشاره دارد.[۱] وجود قرص های برافزایشی در اطراف ستاره های کوچک یا بقایای ستاره ای در ستارگان دوتایی و همچنین اطراف سیاهچاله هایی که در مرکز کهکشانهای مارپیچی قرار دارند، بسیار معمول است.

در کنار این کاربرد، در نظریه سحابی، برافزایش به برخورد و چسبیدن الکترواستاتیک ذرات میکروسکوپی غبار و یخ سرد شده در قرص های پیش سیاره ای و یا سیستم های پیش سیاره ای غول گازی، اشاره دارد که در نهایت منجر به پیدایش سیاره های خرد می شود که ذرات کوچک و سیارات خرد دیگر را جذب می کنند.

منابع[ویرایش]

  1. "Science with the VLTI". European Southern Observatory. 2008-08-08. Archived from the original on 24 May 2011. Retrieved 2011-04-11.