کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹)
کنفرانس صلح پاریس (به انگلیسی: Paris Peace Conference) نام کنفرانسی بود که از ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۱۹ تا ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۲۰ به طول انجامید و در آن دولتهای متفقین بر سر آیندهٔ پس از جنگ آلمان و دیگر کشورهای شکستخورده تصمیم گرفتند.
در این کنفرانس هنگامی که آلمانیها آتشبس و پایان جنگ را پذیرفت به اصول چهاردهگانه وودرو ویلسون رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا چشم داشتند که درش آزادی و دموکراسی شرط اساسی بود و همچنین معاهده فرانکفورت سال ۱۸۷۱ که فرانسویها بیشتر بندهایش را به نفع خود تمام کرده بودند و همین باعث ۵۰ سال بیقراری صلح در منطقه شده بود باید اصلاح میشد، از دیگر اصول چهاردهگانهٔ ویلسون این بود که کشور قدیم لهستان که تحت سلطهٔ امپراتوری اتریش-مجارستان بود باید بهصورت کشور مستقلی در میآمد.
با این حال طرح ویلسون دیگر قدرتها همچون امپراتوری بریتانیا و فرانسه را نگران ساخته بود، زیرا این طرح سرشت ضد استعمارگونهای داشت، با این وجود بریتانیا و فرانسه بسیاری از مستعمرات خود را پس از جنگ نگه داشتند و از مهمترین نتایج اصول چهادهگانهٔ آمریکا، استقلال لهستان و برخی کشورهای اروپایی بود.
پس از پایان جنگ با اصرارورزی فرانسه مبنی بر اینکه فرانسه در خطر است و آلمان باید خلع سلاح شود و خسارت جنگی بپردازد، بریتانیا و ایالات متحده ملاحظهٔ فرانسه را کردند و نهایتاً کنفرانس صلح پاریس با قبول این شرایط از سوی آلمان و امضای آن در ژوئن ۱۹۱۸ و به اجرا در آمدن آن در ژانویهٔ ۱۹۱۹ پایان یافت.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Paris Peace Conference, 1919»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱).
- رابرت گرین. جنگ جهانی اول. ترجمهٔ مهدی حقیقتخواه. چاپ اول. تهران: انتشارات ققنوس، ۱۳۸۸. صفحات ۹۸ تا ۱۰۱. شابک ۷-۸۳۲-۳۱۱-۹۶۴-۹۷۸.
