موسیقی عصر نو

موسیقی عصر نو یا دوران نو نوعی موسیقی وابسته به جنبش فرهنگی سال‌هاى ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ است كه هدفش تاكید بر معنویات و گیاه‌خوارى و طب گیاهی و غیره بوده تا حدودی وابسته به سبك موسیقی کلاسیک كه داراى آهنگ تكرارى و ساده است و هدفش ایجاد آرامش روحی می‌باشد. موسیقی عصر جدید را می‌توان نوعی موسیقی ملودیک و اساساً بی‌کلام در نظر گرفت. مطرح کردن آلبوم‌های موسیقی به‌عنوان موسیقی عصر نو معمولاً موجب به‌وجود آمدن اختلاف نظرهایی در بین طرفداران و حتی هنرمندان می‌شود. موسیقی الکترونیک و زیرشاخه‌های آن و نیز موسیقی سازی بخش عمده‌ای از موسیقی عصر نو را تشکیل می‌دهند.

موسیقیدانان

از موسیقیدانان بزرگ و زنده ای که در این زمینه فعالیت میکنند میتوان به کیتارو آهنگساز ژاپنی، ونگلیس و ژان میشل ژار اشاره کرد. البته ونگلیس و ژار بیشتر آثار خود را به صورت موسیقی الکترونیک ساخته اند ولی در زمینه موسیقی عصر نو هم آثاری دارند که بعضا تلفیقی از هر دو سبک میباشد. اما پرکارترین و برجسته ترین موسیقیدان در این زمینه یانی آهنگساز یونانی هست که تقریبا تمامی آثار وی را در عرصه موسیقی عصر نو قرار میدهند.تاثیر یانی در زمینه موسیقی عصر نو بیشترین سهم را دارد. هر چند خود او در اظهار نظری اصطلاح موسیقی سازی معاصر را برای سبک خود بیشتر میپسندد.

جستارهای دیگر

• استیو روچ