موسیقی مینیمال
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| موسیقی مینیمال | |
|---|---|
| ریشههای سبکی | |
| ریشههای فرهنگی | |
| سازهای موسیقی | |
| محبوبیت عمومی | کم مگر در حوزه موسیقی تجربی |
| مشتقها | پست مینیمالیسم،توتالیسم |
| زیرسبکها | |
| موسیقی درون | |
| سبکهای درهمآمیخته | |
| موسیقی تکرارشونده | |
موسیقی مینیمال (به انگلیسی: Minimal music) سبکی از موسیقی است که در ارتباط با کارهای تعدادی از موسیقینویسان آمریکایی مانند لا مونت یانگ،تری ریلی،استیو ریچ و فیلیپ گلس است. این سبک موسیقی ابتدا در دهه ۶۰ در نیویورک به وجود آمد و در ابتدا به شکل گونهای از موسیقی تجربی شناخته شد و به آن نیویورک هایپنوتیک سکول (New York Hypnotic School) گفته میشد. ویژگیهای کلی این موسیقی هارمونیهای ثابت، پالسهای یکنواخت، تغییر فرم آهسته و تدریجی و تکرار عبارتهای موسیقی یا بخشهای کوچکتر به مثابه موتیفها یا سلولها است. این سبک ممکن است ویژگیهای دیگری مانند تغییر فاز داشته باشد.
در اروپا موسیقی لوییس آندریسن،کارل گویوارتز،مایکل نیمان،گاوین برایرز،استیو مارتلند،هنریک گورتسکی،آروو پارت و جان تاونر نشان دهنده برخی المانهای موسیقی مینیمال است.
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Minimal music»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۱).
