مایک نیکولز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مایک نیکولز
Mikenichols.jpg
نام اصلی میخائیل ایگورویچ پشکووسکی
Michael Igorevitch Peschkowsky
زاده ۶ نوامبر ۱۹۳۱(۱۹۳۱-11-0۶)
برلین، آلمان
درگذشته ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ میلادی (۸۳ سال)
نیویورک، نیویورک، ایالات متحده
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
همسر پاتریشیا اسکات (۱۹۵۷-۱۹۶۰)
مارگو کالاس (۱۹۶۳-۱۹۷۴)
آنابل دیویز-گاف (۱۹۷۵-۱۹۸۶)
دایان سایر (۱۹۸۸-۲۰۱۴) مرگش
فرزندان سه فرزند
صفحه در وب‌گاه IMDb
جایزه اسکار
جایزه اسکار بهترین کارگردانی سال ۱۹۶۷
جایزه گرمی
بهترین آلبوم کمدی (۱۹۶۱)


مایک نیکولز (به انگلیسی: Mike Nichols) متولد ۶ نوامبر ۱۹۳۱ - درگذشت ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴)، کارگردان تلویزیون، سینما و تئاتر، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی زادهٔ آلمان است.

نیکولز برای کارگردانی فیلم‌های همچون «دختر شاغل»، «بازمانده روز»، «سیلک وود» و «چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد» نامزد چند جایزه اسکار شده بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

مایک نیکولز با نام میخائیل ایگورویچ پشکووسکی در برلین آلمان به دنیا آمد. او در سال ۱۹۳۹، به همراه خانوادهٔ آلمانی-روسی-یهودی خود برای فرار از دست نازی‌ها به ایالات متحده گریخت و در سال ۱۹۴۴ شهروند آمریکا شد.

دوران دانشجویی او در دانشگاه شیکاگو با افسردگی همراه بود اما در همین دوران بود که با همفکرانی مانند الین‌می آشنا شد. مایک نیکولز و الین‌می اواخر دهه ۵۰ یک تیم کمدی (استندآپ) تشکیل دادند. آنها از پیشروان یک جنبش کمدی شامل لنی بروس، جاناتان وینترز و وودی آلن محسوب می‌شدند که زندگی معاصر آمریکایی را به هجو می‌گرفت.

در سال ۱۹۶۲ یکی از آثار کمدی مایک نیکولز و الین می برنده جایزه گرمی در رشته بهترین آلبوم کمدی شد.

در اواسط دهه ۶۰ میلادی مایک نیکولز به موتور محرکه نمایش‌های برادوی نیویورک تبدیل شده بود. نخستین کارش کارگردانی تئاتر پابرهنه در پارک نوشته نیل سایمون با بازی رابرت ردفورد بود. این تئاتر پرفروش شد و در سال ۱۹۶۴ نخستین جایزه تونی خود را دریافت کرد.

او برای چهارمین کار مشترک با نیل سایمون، همچنین نمایشنامه‌های «لاو» در سال ۱۹۶۵، «یک چیز واقعی» در سال ۱۹۸۴، «اسپاملوت» در سال ۲۰۰۵ و اجرای تازه‌ای از نمایش «مرگ دستفروش» اثر آرتور میلر در سال ۲۰۱۲ و نمایش موزیکال «آنی» در سال ۱۹۷۷ برنده جایزه تونی شد.

اولین فیلم او «چه کسی از ویرجینا وولف می‌ترسد» در سال ۱۹۶۶ یک اقتباس سینمایی از نمایشنامه‌ای به قلم ادوارد آلبی بود. الیزابت تیلور و ریچارد برتون در این فیلم بازی می‌کردند. این فیلم نامزد دریافت ۱۳ جایزه اسکار و برنده پنج اسکار شد اگر چه مایک نیکولز جایزه بهترین کارگردانی را نبرد.

یک سال بعد (۱۹۶۷) او برای کارگردانی فیلم «فارغ‌التحصیل» (Graduate) برنده جایزه اسکار شد.

مایک نیکولز در سال ۱۹۷۱ با ساختن فیلم «معرفت جسمانی» به دلیل جنبه‌های جنسی آن جنجال به پا کرد. مدیر یک سینما در ویرجینیا برای نمایش فیلم دستگیر و مجبور شد برای فرجام خواهی به دیوان عالی آمریکا شکایت کند.

الین می و مایک نیکولز (۱۹۶۰)

او در سال‌های بعدی نیز برای کارگردانی تئاترهای دیگری از نیل سایمون، "زوج عجیب" و " LUV" دوباره برنده جایزه تونی شد.

در میانه دهه ۱۹۸۰ مایک نیکولز دچار بحران روحی شدیدی شد. به گفته خودش استفاده از داروی‌های مسکن قوی منجر به توهمش شد و تصور می‌کرده که حافظه‌اش را به کلی از دست داده است.

مریل استریپ در فیلم «سیلک وود» محصول ۱۹۸۳ و روی صحنه تئاتر «مرغ دریایی» تولید ۲۰۰۱ با مایک نیکولز همکاری کرد.

کارگردانی فیلم «زیرکی» در سال ۲۰۰۱ و یک مجموعه تلویزیونی درباره شیوع بیماری ایدز به نام «فرشتگان در آمریکا» دو جایزه امی دیگر را نصیب او کرد.

فیلم «نزدیکتر» (۲۰۰۴) (Closer) با بازی جولیا رابرتز، ناتالی پورتمن، جود لا و کلایو اون از مشهورترین فیلم‌های مایک نیکولز بود.

«جنگ چارلی ویلسون»، محصول ۲۰۰۷، با شرکت تام هنکس و جولیا رابرتز آخرین فیلم مایک نیکولز بود.

نیکولز روی اقتباس تازه‌ای از «مستر کلاس» با تهیه کنندگی اچ بی او کار می‌کرد. مسترکلاس بر اساس نمایشنامه‌ای از ترنس مک نالی درباره زندگی ماریا کالاس، ستاره اپرا، بود و مریل استریپ در نقش شخصیت اصلی این فیلم بازی می‌کرد.

از میان ستاره‌های سینما، جولیا رابرتز در دو فیلم و جک نیکلسون در چهار فیلم از ساخته‌های مایک نیکولز بازی کرده است.

مایک نیکولز در اثر ایست قلبی در روز چهارشنبه ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ درگذشت.

معروف بود که مایک نیکولز موقع کارگردانی بسیار داد و فریاد می‌کند. مریل استریپ به مجله هالیوود ریپورتر گفت: «او همیشه باهوش‌ترین و استثنایی‌ترین فرد بود و گاهی می‌توانست بدترین هم باشد».

زندگی شخصی[ویرایش]

او چهار بار ازدواج کرده و صاحب سه فرزند شده است. نیکولز نسبت دوری نیز با مریل استریپ دارد. این دو در چند پروژه مختلف با یکدیگر همکاری کرده‌اند. نیکولز از طرف مادری با آلبرت انیشتین نیز نسبت دارد.

جایزه‌ها و نامزدی‌ها[ویرایش]

نیکولز یکی از دوازده نفری است که تمام جایزه‌های اصلی جشنواره‌های سرگرمی آمریکایی، یعنی جوایز امی، گرامی، اسکار و تونی را برده است. مایک نیکولز در سال ۲۰۰۱، نشان ملی هنر[۱] و در سال ۲۰۱۰، جایزه یک عمر دستاورد هنری را از انجمن فیلم آمریکا (AFI) دریافت کرد.

آقای نیکولز یکی از ۱۲ چهره دنیا بود که هر چهار جایزه برتر دنیای هنر و سرگرمی آمریکا را برده بودند - امی، گرمی، اسکار و تونی.

نمایش‌ها[ویرایش]

  • پابرهنه در پارک (۱۹۶۳)
  • لاو (۱۹۶۴)
  • زوج ناجور (۱۹۶۵)
  • درخت سیب (۱۹۶۶)
  • روباهان کوچک (۱۹۶۷)
  • اتاقی در هتل پلازا (۱۹۶۸)
  • زندانی خیابان دوم (۱۹۷۱)
  • عمو وانیا (۱۹۷۳)
  • استریمرز (۱۹۷۶)
  • کمدین‌ها (۱۹۷۶)
  • آنی (۱۹۷۷)
  • بیلی بیشاپ به جنگ می‌رود (۱۹۸۰)
  • احمق‌ها (۱۹۸۱)
  • چیز واقعی (۱۹۸۴)
  • جاروجنجال (۱۹۸۴)
  • ووپی گلدبرگ (۱۹۸۴)
  • تامین اجتماعی (۱۹۸۶)
  • مرگ و دوشیزه (۱۹۹۲)
  • مرغ دریایی (۲۰۰۱)
  • اسپامالات (۲۰۰۵)
  • دختر روستایی (۲۰۰۸)

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سال فیلم نامزد
اسکار
برنده
اسکار
۱۹۶۶ چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟ ۱۳ ۵
۱۹۶۷ فارغ‌التحصیل (گراجوئت) ۷ ۱
۱۹۶۸ یادم بده! (فیلم کوتاه)
۱۹۷۰ کچ-۲۲
۱۹۷۱ معرفت جسمانی ۱
۱۹۷۳ روز دلفین ۲
۱۹۷۵ بخت‌واقبال
۱۹۸۰ نمایش زنده گیلدا
۱۹۸۳ سیلک‌وود ۵
۱۹۸۶ دل‌زدگی
۱۹۸۸ بیلاکسی بلوز
دختر شاغل ۶ ۱
۱۹۹۰ کارت‌پستال‌هایی از لب پرتگاه ۲
۱۹۹۱ دربارهٔ هنری
۱۹۹۴ گرگ
۱۹۹۶ قفس پرنده ۱
۱۹۹۸ رنگ‌های اصلی ۲
۲۰۰۰ از کدام سیاره می‌آیی؟
۲۰۰۱ زیرکی
۲۰۰۳ فرشتگان در آمریکا
۲۰۰۴ نزدیک‌تر ۲
۲۰۰۷ جنگ چارلی ویلسون ۱

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]