قوبلای‌خان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قوبلای‌خان.

قوبلای‌خان (یا کوبلای‌خان؛ متولد: چهارشنبه ۲۳ سپتامبر ۱۲۱۵ (میلادی) برابر ۱ مهر ۵۹۴؛ درگذشت: پنج‌شنبه ۱۸ فوریه ۱۲۹۴ (میلادی) برابر ۳۰ بهمن ۶۷۲ در پکن)، یکی از نوادگان چنگیزخان بود، که بین سالهای ۱۲۶۰ (میلادی) تا ۱۲۹۴ (میلادی) حکومت کرد و به این ترتیب، پنجمین خانِ بزرگ امپراتوری مغول بود. پس از تقسیم امپراتوری، کوبلای چین (و به این ترتیب لقب خان بزرگ) را از آن خود کرد و سلسله یوان را سال ۱۲۷۱ (میلادی) در این کشور تأسیس نهاد. او پسر تولی‌خان و برادرِ بزرگ هولاکو می‌باشد، که در ایران حکومت می‌کرد.

از وقایع مهم این امپراتور، حمله به ژاپن بود، که در هر دو لشکرکشی، طوفان نابه‌هنگام (که ژاپنی‌ها از آن به عنوان کامی‌کازه طوفان خدا یا معجزه یاد می‌کنند) باعث شکست نیروی دریایی مغول‌ها و عقب‌نشینی به سوی چین شد.

در زمان کوبلای‌خان نیز، سفرنامه‌نویس مشهور ایتالیایی، مارکو پولو از چین ملاقات کرد و به مدت زیادی همچنین در دربار او مشغول بود.

منابع[ویرایش]

  • Rossabi, Morris. Khubilai Khan: His Life and Times (University of California Press (May 1, 1990)) ISBN 0-520-06740-1.