نویان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نویان کلمه ای مغولی است و به معنی شاهزاده و امیر است. ریشه این کلمه در زبان مغولی است. ترک ها ملوک و سلاطین را بدین نام می خوانند.[۱]