ختای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

برای استان ختای در ترکیه لطفاً به مقالهٔ استان ختای رجوع نمایید

ختای و یا خطای و ختن ولایتی تاریخی از بخش‌های شمالی و شمال غربی چین در زمان حکومت ترکان بوده است. این نام گهگاه مترادف با مملکت چین آمده است. بر اساس کتاب تاریخ مغول اثر عباس اقبال آشتیانی ختا یعنی چین شمالی.

تخلص شاه اسماعیل صفوی به ختایی منسوب به این ولایت ختای است.

در اشعار حافظ نیز اشاره به این ولایت شده:

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه ختا رفت

در اواخر قرن ششم هجری آسیای شرقی و سواحل اقیانوس کبیر یعنی دو کشور کره و چین اصلی بین و سلسله تقسیم می‌شده‌است. یکی سلسله کین (۱۲۳۴–۱۱۱۵) که روسای یک دسته زردپوستان منچو بودند که بر ختا یعنی چین شمالی تسلط داشته و نسبت به چینی‌ها قومی خارجی به شمار می‌آمدند و پایتخت این سلسله گاه شهر پکن و گاه شهر کانی فونگ در کنار رود هوانگو بود و سلسله دیگر سلسله سونگ بود که از چینی‌های اصلی بودند و بر چین جنوبی حکومت می‌کردند.[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]