دیاستول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
وضعیت قلب در جریان دیاستول بطنی.

دیاستول (به انگلیسی: Diastole) یا فراخیدگی[۱] حالت انبساط بطن قلب است. دیاستول اصطلاحی است که در تعریف بازگشت قلب به حالت پیش از انقباض (سیستول) گفته می‌شود. درحقیقت مدت زمانی که پس از انقباض قلب٬ بطن‌ها پر از خون می‌شوند٬ قلب به حالت پیش از سیستول بازگشته و دیاستول رخ می‌دهد. در حین رخ دادن دیاستول بطنی٬ دهلیزها در حالت استراحت و در زمان دیاستول دهلیز٬ بطن٬ در حالت استراحت هستند. واژهٔ دیاستول٬ برگرفته از واژهٔ یونانی διαστολη٬ به معنی آماس و ورم‌کردگی است.[۲]

هنگام سمع قلب فاصله بین صدای اول و صدای دوم قلبی (S2) با زمان سیستول قلب مطابقت دارد و این زمان به طور طبیعی کوتاهتر از زمان بین صدای دوم و اول (دیاستول) است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

سیستول

منابع[ویرایش]

  1. واژه‌نامه پزشکی
  2. Diastole. Merriam-Webster Online Dictionary. 24 August 2008.