نبض
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نبض یا به پارسی «رگ جنبنده» (که آنرا جنبیدن، زدن رگ و جستن رگ نیز میگویند) به جنبیدن رگ در اثر تپش قلب گفته میشود. معمولاً به دلیل تپنده بودن انقباض قلب، خون در سرخرگهای بزرگ به صورت تپشی حرکت میکند. هرگاه چنین سرخرگ به پوست نزدیک باشد (به ویژه اگر روی استخوان باشد) حرکت تپشی خون در سرخرگ را میتوان با لمس احساس کرد که آن را «رگ جنبنده» گویند.
معروفترین سرخرگی که نیض آن را با لمس انگشت بررسی میکنند سرخرگ رادیال است ولی نبضهای کاروتید و فمورال هم قابل بررسی هستند. معاینه نبض برای شمارش تپش قلب به کار میرود ولی نبضهای خاصی در بیماریهای مختلفی دیده میشوند.
منابع[ویرایش]
- لغتنامه دهخدا
- سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴