دق (پزشکی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دق (پزشکی)
سمپ D010474

دَق یا ضرب یا پرکوسیون (به انگلیسی: Percussion) در مطالعه علائم بیماری به معاینه و تشخیص توسط ضربه زدن بر روی پوست و بویژه بر روی نواحی از بدن که دارای حفره است مانند شکم و شانه(شش‌ها) گفته می‌شود. این روش معاینه یکی از چهار جزو اصلی در آزمایش بالینی (آزمون کلینیکال) شمرده می‌شود٬ هنگامیکه به همراه آن معاینه٬ لمس و گوش دادن(سمع) انجام می‌شود.

دق کردن[ویرایش]

برای تعیین کردن محل، اندازه، دانسیته و تایید وضعیت غیرطبیعی اعضایی که به وسیله لمس کردن و گوش کردن مشخص شده است، از مهارت دق استفاده میشود. اگاهی از دانسیته بافت های متفاوت این امکان را به ما می دهد تا محل عضو و یا توده را مشخص کرده با شنیدن نوع صداهای ناشی از دق اندازه و حدود ان را تعیین کند.

صدای دق شدت تون صدا طول مدت چگونگی صد محلی که معاینه کننده صداها را میشنود
تمپانی بلند زیر متوسط شبیه صدای طبل جایی که هوا محصور شده، غل غل هوای روده،باد کردن حفره دهان
طنین(رزونانس) متوسط تا بلند بم طولانی توخالی صدای طبیعی ریه ها
طنین زیاد (هیپررزونانس) خیلی بلند خیلی بم طولانی تر غرش از طنین ریه امفیزمی
سنگین اهسته تا متوسط زیر متوسط شبیه به صدای خفه شده کبد
یکنواخت اهسته زیر کوتاه یکنواخت و یکسان عضله

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیا انگلیسی Percussion بازبینی ۱۲ مارس ۲۰۱۲