شب دوازدهم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اورسینو و ویولا؛ اثر فردریک ریچارد پیکرسگیل

شب دوازدهم نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۶۰۱-۱۵۹۹ نوشته شده‌است.

ماخذ نمایشنامه[ویرایش]

طرح اصلی و نقش‌های ارسینو، الیویا، ویولا (سزاریو) و سباستین اقتباسی است از حکایت قدیمی آپولونیوس و سیلا که در رمان کوتاه باندلو به وسیله بارنابی ریچی و همچنین کتاب وداع با حرفه نظامی اوست (۱۵۸۱). مشابه آن یک کمدی ایتالیایی به نام فریب خورده (۱۵۳۷) بود که در کالج ملکه در کمبریج در سال ۱۵۹۰ و بار دیگر در سال ۱۵۹۸ به روی صحنه رفت.[۱]

شخصیت‌های نمایش[ویرایش]

این نمایش در ۵ پرده تدوین شده و دارای ۱۴ شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از:

  • اورسینو: دوک احساساتی ایلیریا، انسانی نیک.
  • اولیویا: کنتسی ثروتمند، همسایه اورسینو، در نهایت زیبایی.
  • ویولا: قاصد اورسینو؛ مخفی در لباس پسران و با نام واقعی سزاریو. (هرگز عشق را به زبان نمی‌آورد...)
  • سباستین: برادر دوقلوی ویولا.
  • سر توبی بلچ: دایی اولیویا که در خانه او لنگر انداخته.
  • ماریا: ندیمه اولیویا، یک سوسک کوچولو ولی زنده دل.
  • سر آندرو اگوچیک: شوالیه‌ای احمق.
  • فست: دلقک اجازه سر خود اولیویا.
  • مال ولیو
  • فابیان
  • آنتونیو
  • یک کاپیتان
  • والنتین
  • کوریو
  • لردها، یک کشیش، افسران، ملاحان، نوازندگان و خدمتکاران.

محل وقوع حوادث نمایشنامه[ویرایش]

شهری در ایلیریا (کشوری باستانی در ساحل دریای آدریاتیک) و اسکله مجاور آن.

خلاصه‌ای از نمایشنامه[ویرایش]

اورسینیو دوک محبوب ایلیریا، از فرط سرسیری و پول و جاه با بازی کردن نقش افتادن در دام عشق؛ دل بیمار و روح احساساتی خود را تا سرحد حالت جذبه و نشوه برانگیخته‌است. معشوقه او البته کسی جز کنتس اولیویای زیبای شهر نیست، که قصری در همسایگی کاخ دوک دارد. اورسینو به منظور ابراز عشق و شروع خواستگاری پیام و هدیه‌ای توسط قاصد جدید خود، سزاریوی جوان، برای کنتس می‌فرستد. اما نمی‌داند سزاریو که به تازگی به خدمت او در آمده در واقع دختری در لباس پسران است با نام واقعی ویولا. او از روزهای اول دیدن دوک به عشق او دچار گشته و اکنون بیش از همیشه غم زده‌است. در سوی دیگر کنتس اولیویا نیز در قصر خود مانند دوک احساساتی بر انگیخته دارد، ولی آکنده از اندوه و تاسف. کنتس زیبا به تازگی تنها برادر عزیزش را از دست داده و از پذیرفتن و ابراز عشق و حتی همدمی هر مردی خودداری می‌کند. اما این همه باعث نمی‌شود که در نخستین دیدار با قاصد دوک (ویولا در لباس مبدل) به دریای عشق پرتلاطم او نیفتد...

منابع[ویرایش]

  1. هومر ای.وات، کارل جی.هولز کنخت، ریموند راس. مترجم: اسماعیل فصیح (1379). شکسپیر. نشر پیکان، صفحه 33. ISBN 964-6229-09-3.