دو نجیب‌زاده ورونایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
والنتاین و پروتئوس، طرحی از هنری کرتنی سلاس (۱۸۳۰)

دو نجیب‌زاده ورونایی نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۴-۱۵۹۲ نوشته شده‌است.

ماخذ نمایشنامه[ویرایش]

داستان درگیری «پروتئوس-جولیا» نزدیک ترین تطابق را با درگیری‌های دو شخصیت «فلیکس-فلیسمنا» در رمان دیانا انامورادا، اثر عاشقانه اسپانیایی نوشته خورخه دو مونته مایر در سال ۱۵۸۲ دارد. برای بقیه نمایشنامه تطابق دیگری پیدا نشده‌است، اما رفاقت بین رقبا در مثلث‌های عشقی در ادبیات رنسانس متداول بوده‌است.[۱]

شخصیت‌های نمایش[ویرایش]

این نمایش در ۵ پرده تدوین شده و دارای ۱۳ شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایشنامه عبارت اند از:

  • والنتاین: جنتلمن و از خاندانی خوب، دوستی واقعی و همیشه عاشق.
  • پروتئوس: بدجنس و بوقلمون صفت، خائن به مقام دوستی و عشق.
  • سیلویا: بانویی دل نشین و زیبا، دختر دوک میلان و معشوقه والنتاین.
  • ژولیا: دوستدار همیشگی پروتئوس که به ناگزیر به هیئت پسران درمی‌آید.
  • ثوریو: عاشق و خواستگار ثروتمند و دست و پا چلفتی سیلویا، رقیب زشت و ابله والنتاین.
  • عالیجناب اگلامور
  • آنتونیو
  • دوک میلان
  • اسپید
  • لانس
  • کرب
  • لوستا
  • پانتینو
  • راهزنان بیشه‌های بیرون مانتوآ، خدمتکاران، نوازندگان، قراولان.

محل وقوع حوادث نمایشنامه[ویرایش]

ورونا، میلان و بیشه‌ای نزدیک مانتوآ.

خلاصه‌ای از نمایشنامه[ویرایش]

پروتئوس و والنتاین دو جنتلمن جوان از اهالی ورونا که سال‌ها دوستان خوب و معتمد هم بوده‌اند با مسافرت والنتاین به میلان و دربار امپراتور از هم جدا می‌شوند. پروتئوس که عاشق ژولیای آسمانی است در شهر باقی می‌ماند تا شاید به کام دل برسد. پروتئوس نزدیک است که به کام دل خود برسد که به وسیله پدرش که از ماجرا باخبر شده و معتقد است که برای مرد هیچ خوبی ندارد که در جوانی سیروسفر نکند به دنبال والنتاین به میلان فرستاده می‌شود...

منابع[ویرایش]

  1. هومر ای. وات، کارل جی. هولز کنخت، ریموند راس. مترجم: اسماعیل فصیح (1379). شکسپیر. نشر پیکان، ص ۲۹. ISBN 964-6229-09-3.