رقص افغانی
رقص در افغانستان نقطه عطف زیباییهای تنوع قومی و زبانی در افغانستان است.
محتویات |
رقصهای محلی [ویرایش]
اَتَنِ ملی: رقص اتن یا اَتَنِ ملی از جمله رقصهای ملی افغانستان است. این رقص در مراحل اول در بین قوم پشتون ساکن افغانستان و پاکستان مروج بود. اتن ملی معمولأ طور دستهجمعی بوسیلهٔ جوانان مرد یا زن اجرا میشود. رقص اتن ملی بشکل مدور با جنباندن سر و دست بطور منظم انجام میشود. گمان میرود این رقص در دوره یونانیهای باختر در سرزمین باستانی باختر در شمال افغانستان مروج گردیده باشد. این رقص در طول دوره تاریخ اشکال مختلف را بخود گرفتهاست. برخی از محققان بر این باورند که رقص اتن از روزگار زردشت بجای ماندهاست. آنها دورادور آتش میچرخیدند و سرودههایی از اوستا را میخواندند که با حملات عرب و مغولها بسیاری از این سنتها از بین رفتهاند.[۱]
رقص قَرصَک پنجشیر: این رقص در بین مردم تاجیک ساکن منطقهٔ پنجشیر رواج دارد که با کف زدن و یک دایره اجرا میشود. معمولاً در قرصک ده تا پانزده نفر اشتراک میکنند. یک نفر دایره میزند و دو نفر دیگر شعرگویی میکنند و یا رباعی میخوانند، که در آغاز مقام است.[۲]
رقص لوگری:
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- موسیقی و سانسور در افغانستان، ۲۰۰۳-۱۹۷۳ (عنوان انگلیسی: Music and censorship in Afghanistan, 1973-2003)، نوشتۀ جان بیلی (John Baily)، فصلی از کتاب موسیقی و نواختن قدرت در خاور میانه، شمال آفریقا و آسیای مرکزی (عنوان انگلیسی: Music and the Play of Power in the Middle East, North Africa and Central Asia)، نوشتۀ لادن نوشین (Laudan Nooshin)
- تحول موسیقی در افغانستان، نوشته دکتر عبدالوهاب مددی
پیوند به بیرون [ویرایش]
- «رقص بالۀ افسانه» (انگلیسی). رقص جادۀ ابریشم. بازبینیشده در ۱۱ مارس ۲۰۱۱.
- «تارنمای شخصی مریم پِرِتز» (انگلیسی). مریم پِرِتز (Miriam Peretz). بازبینیشده در ۱۱ مارس ۲۰۱۱.
| بخشی از مجموعه نوشتارهای افغانستان |
| فرهنگ افغانستان |
|---|
 آثار باستانی |
