مقام (موسیقی ایرانی)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مقام در موسیقی، پردهٔ سرود را میگویند که در زبان فرانسه آن را مود میخوانند.
دوازده مقام به شرح زیر است:[چه کسی؟]
- در مرآة الخیال نام دوازده مقام موسیقی به شرح زیر آمده است.
- در نصاب الصبیان مقامهای موسیقی این گونه نام برده شده است.
عشاق و مراقد و حسینی است چو راست / در پرده بوسیلک، رهاوی و نواست / تا گشت رواج در صفاهان و عراق / زنگو و حجاز، کوچک اندر بر ماست
راستی بستان مقام دلنواز است این زمان / خوشنوایی در مقام دلنواز آغاز کن
مولوی در شعری در دیوان شمس از یازده پرده (بهجز نوا) نام میبرد:
| ای چنگ پردههای سپاهانم آرزوست | وی نای ناله خوش سوزانم آرزوست | |
| در پرده حجاز بگو خوش ترانهای | من هدهدم صفیر سلیمانم آرزوست | |
| از پرده عراق به عشاق تحفه بر | چون راست و بوسلیک خوشالحانم آرزوست | |
| آغاز کن حسینی زیرا که مایه گفت | کان زیر خرد و زیر بزرگانم آرزوست | |
| در خواب کردهای ز رهاوی مرا کنون | بیدار کن به زنگلهام کانم آرزوست | |
| این علم موسیقی بر من چو شهادتست | چون مومنم شهادت و ایمانم آرزوست | |
| ای عشق عقل را تو پراکندهگوی کن | ای عشق نکتههای پریشانم آرزوست | |
| ای باد خوش که از چمن عشق میرسی | بر من گذر که بوی گلستانم آرزوست | |
| در نور یار صورت خوبان همینمود | دیدار یار و دیدن ایشانم آرزوست |
جستارهای وابسته [ویرایش]
منبع [ویرایش]
- واژهنامه دهخدا
پیوند به بیرون [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ مقام (موسیقی ایرانی) موجود است. |
