رقص معاصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رقص معاصر (یا Contemporary Dance)  :

این رقص در سال 1950 به عنوان رقصی که عناصر رقص مدرن را با عناصر باله کلاسیک تلفیق می کند پدیدار شد. رقص معاصر همچنین می تواند از عناصر رقص سنتی غیر وسترن همچون رقص آفریقایی با زانوهای خم به عنوان یک ویژگی و رقص بوتوه که رقص معاصر دهه 50 ژاپنی استفاده کند. باید توجه داشت رقص معاصر را نباید با رقص جاز کلاسیک و رقص فلک اشتباه گرفت.

تارخچه :

از آنجا که در رقص رقص پست مدرن واکنشی مستقیم و منفی در مقابل رقص مدرن بود ، رقص معاصر به عنوان منبعی از الهامات ، خود از هر دو رقص مدرن و پست مدرن بیرون آمده است. در رقص معاصر هنوز توجه رقص مدرن به مشکلات اجتماعی و شرایط روحی انسان جریان دارد اما موضوعی که در آن به نمایش گذاشته می شود رقصنده های اخیر رقص مدرن را به واهمه انداخته است. در آوریل 1944 مرس کانینگهام رقص خود را با موسیقی همراه کرد ، این موسیقی توسط جان کیج ساخته و پرداخته می شد جان کیج در رابطه با رقص کانینگهام می گوید : "رقص مرس کانینگهام نه بر عنصر خطی تکیه دارد و نه بر حرکتی در مسیر رسیدن به اوج (درست همانند نقاشی انتزاعی) فرض بر این است که هر عنصر (یک حرکت ، صدا و یا یک تغییر نور) معنا را در خودش دارد ؛ اما قسمتی اعضمی که در این اثر رد و بدل می شود برداشتی که خود بیننده دارد است."
کانینگهام نمایش آثار خود را تا 1953 ادامه داد یعنی درست همان زمانی که کمپانی رقصش (کالج کوه سیاه) در شمال کارولاینا تاّسیس کرد. وی در ابتدا به عنوان یک رقصنده سولو در کمپانی مارتا گراهام شاگرد او بود. او به عنوان اولین طراح رقص که نگرش مستقلی از رقص مدرن توسعه داده است و یک مبارز با عقایدی که رقص مدرن را بوجود آورده شناخته می شود. کانینگهام در حدود بیشتر از 150 اثر در کمپانی خود بوجود آورده است. در حالیکه رقص مدرن عناصر رقص باله را رد می کند ، کانینگهام عناصر رقص مدرن را با باله ترکیب می کند و اثارش در کمپانی های بین‌المللی رقص باله و مدرن گنجانده شده اند.

مفاهیم کلیدی مرس کانینگهام :

حرکات انتزاعی که لزوماً داستانی را روایت نمی‌کند
رفتارهای چندگانه و همزمان
استقلال رقص از موسیقی
جدایی خطوط و تقارن در چارچوب حرکت باله نظیر جلو ایستادن ، تقارن داشتن و رعایت سلسله مراتب حرکتی
حرکت غیر قابل پیشبینی با سرعت عالی و تغییر ریتم مسیر حرکت
تکنیکهای پای کلاسیک
طراحی رقصی که بصورت شلخته نمایان می شود اما در واقع بر یکسری تکنیک تکیه دارد
رقصنده کاملاً ازاد است که خلاقیت داشته باشد
می رقصند که برقصند و نه اینکه چیزی را تحلیل کنند

نقش طراح رقص :
در رقص معمولاً یک طراح وجود دارد که تصمیمات خلاقانه ای میگیرد . وی یا یک بخش از یک مفهوم انتزاعی یا یک چیز روایات گونه را انتخاب میکند . رقصنده ها بر اساس توانایی و تعلیماتشان انتخاب می شوند . طراحی رقص بر اساس ارتباطش با موسیقی یا صدایی که با آن رقص انجام میشود مشخص خواهد شد . نقش موسیقی در رقص معاصر با انواع دیگر متفاوت است زیرا میتواند تنها به عنوان یک پس زمینه در قسمتی از کار پخش شود . طراحان رقص طراحی لباس و ارزشهای زیبا شناختی خودشان را برای تمامی ترکیب بندی های اجرا و همچنین تاثیری که بر حرکات رقصنده ها دارند را کنترل میکنند .

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Contemporary_dance