رآکتور آب فشرده
راکتور آب فشرده معروف به راکتورهای PWR،(به انگلیسی: Pressurized-Water Reactor) یکی از نخستین انواع راکتورهای صنعتی انرژی هستهای تولید شده در جهان است.
این راکتورها معمولاً در فشارهای آبی بالا (مثل ۱۵ مگاپاسکال یا ۲۲۵۰ پی اس آی) کار میکنند. و از آنجایی که آب درون این سیستمها بصورت بخار نیست، راکتور احتیاج به مبادله گرهای گرمایی (heat exchanger) جهت تولید انرژی دارد. لذا بازده کل این نوع راکتور حول بین ۳۲٪ تا ۳۳٪ تخمین زده میشود.[۱]
این راکتور یکی از دو نوع راکتورهای LWR است، و در زیردریاییها و برخی ناوگان دریایی نیز از آن استفاده میگردد.
محتویات |
برخی سیستمهای معروف PWR [ویرایش]
System 80 [ویرایش]
راکتور +System 80 ساخت وستینگهاوس[۲]
AP600 [ویرایش]
راکتور AP600 PWR ساخت وستینگهاوس[۳]
VVER [ویرایش]
راکتور VVER شبیه PWRها هستند اما تفاوتهایی دارند که ریشه در فناوری بلوک شرق دارد. این راکتورها در دهه ۱۹۷۰ در کشورهای کمونیستی ابداع شدند و از دستههای منحصر بفرد سوختی ۶ ضلعی بهره میبرند (به انگلیسی: hexagonal fuel assembly).
در میان راکتورهای VVER-440، همکنون دو نوع در حال فعالیت هستند:
- VVER مدل ۲۳۰
- VVER مدل ۲۱۳ که جدیدترند
راکتورهای VVER-1000 در دهه ۸۰ میلادی ابداع گردیدند، و شبیه تر به PWRهای غربی اند، اما آنها نیز از عناصر سوختی ۶وجهی سود میبرند.
جستارهای مربوطه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ Introduction to Nuclear Engineering. J.R. Lamarsh, et al. 3ed. 2001. pp.137
- ↑ Advanced Reactor Designs
- ↑ IEEE Xplore - The AP600: a safe, simplified PWR and its environment
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ رآکتور آب فشرده موجود است. |
