حسینیه ارشاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

حسینیه ‌ارشاد مرکزی فرهنگی-مذهبی در خیابان شریعتی تهران است. شهرت این حسینیه بیشتر به خاطر سخنرانی‌های انجام‌شده در آن‌جا، خصوصاً سخنرانی‌ها و فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی دکتر علی شریعتی است.

[ویرایش] تاریخچه

حسینیه ارشاد به سال ۱۳۴۳ توسط محمد همایون، ناصر ميناچی و عبدالحسین علی‌آبادی به قصد فعالیت‌های مذهبی تاسیس شد. مرتضی مطهری از ابتدا در جریان تشکیل این موسسه بود و از همان ابتدا همکاری خود را آغاز کرد. اولین کار چاپی نشریه کتاب «محمد خاتم پیامبران» بود که مطهری قسمت هجرت تا وفات را به واسطهٔ آشنایی‌ای که با محمد تقی شریعتی داشت به پسر وی علی شریعتی سپرد. بعدها با گسترش اختلاف‌های بین میناچی و مطهری و نیز پیش‌رفت خیره کننده‌ی شریعتی، مطهری و دوستان‌اش حسینیه را در اواخر سال ۱۳۴۹ ترک کردند و از این به بعد موسسه با سخنرانی‌های آتشین دکتر شریعتی به راه خود ادامه داد. سرانجام در سال ۱۳۵۱ ساواک به دستور شاه، حسینیه را تعطیل کرد. حسینه تا انقلاب بازگشایی نشد.

پس از بازگشایی‌ مجدد حسینیه‌ ارشاد پس از انقلاب، میناچی -که تنها یار اولیه‌ی زنده بود- مدیریت آن را برعهده گرفت. او تاکنون جز وقفه‌ای که به خاطرتصدی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت موقت مهدی بازرگان ،پیش آمد مدیریت حسینیه‌ی ارشاد را بر عهده دارد. برخی شخصیت های روحانی برای مقابله با رونق روزافزون حسینیه ارشاد ، مسجد قبا را در نزدیکی آن راه اندازی کردند که با حمایت برخی چهره‌های فرهنگی پهلوی نیز روبرو شد. حسینیه ارشاد پس از انقلاب نیز محل برگزاری جلسات تدوین پیش نویس قانون اساسی بود.^{[۱] [۲][۳]}

[ویرایش] فعالیت‌های فعلی

حسینیه‌ارشاد هم‌چنان فعال است و سخنرانی‌هایی از طرف گروه‌های مختلف خصوصا روحانیون مستقل از نظام و جریان روشنفکری دینی در آن انجام می‌شود. علاوه بر آن، حسینیه‌ی ارشاد کتاب‌خانه‌ فعالی نیز دارد.

[ویرایش] پانویس