اروین فون ویتزلبن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اروین فون ویتزلبن
Bundesarchiv Bild 146-1978-043-13, Erwin v. Witzleben.jpg
فیلد مارشال
محل تولد وروتسلاو, امپراتوری آلمان
تاریخ تولد ۴ دسامبر ۱۸۸۱(1881-12-04)
محل مرگ زندان Plötzensee, برلین,
آلمان نازی
تاریخ مرگ ۸ اوت ۱۹۴۴ میلادی (۶۲ سال)
تابعیت Flag of the German Empire.svg امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)
آلمان جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg آلمان نازی
طول خدمت ۱۹۰۱-۱۹۴۴
درجه Rank insignia of Generalfeldmarschall of the Wehrmacht.svg فیلد مارشال
فرماندهی فرمانده لشکر اول ورماخت
جنگ‌ها جنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم


یُب-ویلهلم گئورگ اردمان اروین فون ویتزلبن (به آلمانی: Job-Wilhelm Georg Erdmann Erwin von Witzleben) (زاده ۴ دسامبر ۱۸۸۱ - مرگ ۸ اوت ۱۹۴۴) فیلد مارشال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۲۶ اوت ۱۹۳۹ تا ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰ فرمانده لشکر اول ورماخت و از اعضای گروه مخفی مقاومت المان بر علیه هیتلر و نازی ها بود.

فیلد مارشال فون ویتزلبن پشت سر هیتلر و ژنرال اس اس سپ دیتریش در المپیک برلین

نازی ها وی را بشکلی وحشیانه از چنگک اویزان کردن گوشت در قصابی اویزان کردند و با سیم پیانو خفه کردند. همچنین از تمام روند این اعدام غیر انسانی فیلم گرفتند.


اوایل دوران زندگی[ویرایش]

او در پروس شرقی بدنیا امد. پدرش گئورگ فون ویتزلبن سروان درارتش پروس بود. خاندان او از اشراف قدیمی پروس بودند او تحصیلات را در مدرسه نظامی مخصوص اشراف زادگان پروسی در وال اشتات تمام کرد. در ۱۹۰۱ به هنگ نارنجک اندازان شاه پیوست. در ۱۹۱۰ به ستوان تمامی ارتقا یافت. وی همچنین با لیز کلبرگ از اهالی کمیتز ازدواج کرد. این زوج بعدها صاحب یک دختر و یک پسر شدند.

در جنگ جهانی اول[ویرایش]

با اغاز جنگ جهانی اول او به عنوان گماشته ی فرمانده تیپ ۱۹ ذخیره پیاده منصوب شد بعدا به درجه سروانی رسید و در اکتبر ۱۹۱۴ وارد هنگ ششم ذخیره پیاده شد. مدتی بعد در همین هنگ فرمانده گردان شد واحد او در وردان در فلاندر جنگید. او بشدت مجروح شد و صلیب اهن درجه یک و دو دریافت کرد. بعد از ان او برای اموزش های مربوط به ورود به ستاد مشترک فرستاده شد که در این حال به عنوان افسر ستاد در لشگر ۱۲۱ پیاده ناظره گر اتمام جنگ بود.

بین دو جنگ[ویرایش]

در رایشور ( نیروی نظامی جمهوری وایمار ) او ترقی کرد و ۱۹۲۳ او در ستاد لشکر چهارم درسدن با مقام سرگردی قرار گرفت. در ۱۹۲۸ فرمانده گردان در هنگ ششم پیاده شد. سال بعد به مقام سرهنگ دومی رسید. در در ۱۹۳۱ به سرهنگ تمام ارتقا یافت و فرمانده هنگ هشتم پیاده پروس در منطقه نظامی فرانکفورت شد. در ۱۹۳۳ او فرماندهی سپاه ششم پیشرو در هانوفر انتقال یافت. در اول فوریه ۱۹۳۴ به سرتیپی ارتقا پیدا کرد و به عنوان فرمانده جدید لشکر سوم پیاده به پوتسدام رفت. او جانشین سرلشکر ورنر فون فریچ به عنوان فرمانده منطقه نظامی برلین شد و در این مقام به سر لشکری ارتقا یافت و در ورماخت که تازه بنیان گذاشته شده بوده فرمانده سپاه سوم ارتش در برلین در سپتامبر ۱۹۳۵ شد. در ۱۹۳۶ به مقام سپهبدی رسید.

حتی در همان اوایل در ۱۹۳۴ ویتزلبن علنا مخالفت خود را با رژیم نازی ها نشان می داد. بعد از شب دشنه های بلند و ماجرای بلمبرگ-فریچ او موقتا به بازنشستگی زود هنگام فرستاده شد اما این بازنشستگی طولانی نشد زیرا هیتلر به او برای ایجاد مقدمات برای اغاز جنگ جهانی دوم احتیاج داشت.

به هرحال در ۱۹۳۸ او وارد گروهی از توطئه گران نظامی شد که بیشتر اطرافیان ارتشبد لودویگ بک بودند. ژنرال اریش هوپنر و ژنرال کارل-هاینریش فون اشتولپ‌ناگل و ریاست آبور ( اطلاعات نظامی ارتش ) ویلهلم کاناریس هم جز این دسته بودند. این گروه دنبال براندازی هیتلر و نازی ها بودند که در ان زمان بنظر می رسید با وجود بحران منطقه سودت در چکسلواکی کاملا عملی باشد اما پیمان مونیخ بحران را خاتمه داد و موقتا جنگ را به تاخیر انداخت. با وجود اینکه این پیمان پیروزی بزرگ سیاسی برای هیتلر بود اما او در محافل خصوصی از نخست وزیر بریتانیا بخاطر این دخالت بی موقع اظهار خشم و نفرت می کرد پیشوای نازی معتقد بود نویل چمبرلن برنامه او برای جنگ را بهم زده است. فرماندهی ویتزلبن در منطفه دفاعی برلین نقش بزرگی در برنامه کودتا داشت.

در نوامبر ۱۹۳۸ ویتزلبن به فرماندهی ارتش دوم در فرانکفورت گماشته شد. او همچنین در توطئه ارتشبد هامراشتاین بر علیه نازی ها نیز نقش داشت. این طرح دوم بر مبنای حمله ای سریع و اشکارا برای بازداشت شخص هیتلر بود اما طرح کودتای قبلی برای براندازی رژیم نازی و تصرف مراکز فرماندهی حزب بود. اما این بار هم طرح کنار گذاشته شد.

در جنگ جهانی دوم[ویرایش]

در سپتامبر ۱۹۳۹ ویتزلبن که حالا دیگر ارتشبد شده بود فرماندهی ارتش اول را در جبهه غربی بدست گرفت وقتی در ۱۰ مه ۱۹۴۰ آلمان به فرانسه یورش برد ارتش اول از گره ارتشهای سی (c) بود در ۱۴ ژوئن انها خط ماژینو را شکافتند و در سه روز چندین لشکر فرانسوی را وادار به تسلیم کردند برای این کار ویتزلبن نشان صلیب شوالیه را دریافت کرد. در 19 ژوئیه او در مراسمی به درجه فیلد مارشالی رسید.

در ۱۹۴۱ او حتی برای فرماندهی منطقه اشغالی غرب برای جانشنینی فیلد مارشاد گرد فون روندشتت در نظر گرفته شد. اما فقط یک سال بعد از این مقام بخاطر مسائل مربوط به سلامتی اش کناره گرفت. برخی منابع با این حال معتقدند او بار دیگر به اجبار بازنشسته شده بود چراکه بار دیگر رژیم نازی رااین بار بخاطر حمله به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در طی عملیات بارباروسا به باد انتقاد گرفته بود.



منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Erwin von Witzleben»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اروین فون ویتزلبن موجود است.