هرمان گورینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هرمان گورینگ
هرمان گورینگ
رئیس رایشستاگ
مشغول به کار
۱۹۳۲ – ۱۹۴۵
نخست‌وزیر پروس
مشغول به کار
۱۰ آوریل ۱۹۳۳ – ۲۳ آوریل ۱۹۴۵
حاکم آدولف هیتلر
هرمان گورینگ
پس از فرانتس فون پاپن
پیش از انحلال پست
وزیر اقتصاد
پیش از والتر فونک
وزیر امور داخلی پروس
مشغول به کار
۱۹۳۳ – ۱۹۴۵
وزیر هواپیمایی رایش
مشغول به کار
۱۹۳۳ – ۱۹۴۵
پیش از روبرت ریتر فون گرایم
وزیر جنگلبانی
مشغول به کار
۱۹۳۴ – ۱۹۴۵
اطلاعات شخصی
تولد هرمان ویلهلم گورینگ
۱۲ ژانویهٔ ۱۸۹۳(۱۸۹۳-01-۱۲)
روزنهایم، باواریا، امپراتوری آلمان
مرگ ۱۵ اکتبر ۱۹۴۶ میلادی (۵۳ سال)
نورنبرگ
ملیت  آلمان نازی
حزب سیاسی حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان NSDAP
همسر کارین فون کانتزنوو
امی زانمان
فرزندان چهار فرزند
پیشه هوانورد، سیاستمدار
امضاء
خدمت نظامی
وفاداری Flag of the German Empire.svg امپراتوری آلمان (۱۹۱۸-۱۹۱۲)
آلمان جمهوری وایمار (۱۹۳۳-۱۹۲۳)
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg آلمان نازی (۱۹۴۵-۱۹۳۳)
سال‌های خدمت (۱۹۱۲-۱۹۱۸)
(۱۹۲۳-۱۹۴۵)
رزم‌ها/جنگ‌ها جنگ جهانی دوم
جنگ جهانی اول
قتل ارنست روهم و دیگر سران سپاه توفان در رویداد شب دشنه‌های بلند (ژوئن ۱۹۳۴)

هرمان ویلهلم گورینگ (به آلمانی: Hermann Göring) (زاده ۱۸۹۳ - درگذشته ۱۹۴۶) از برجسته‌ترین چهره‌های حزب نازی در آلمان بود. وی در خلال جنگ جهانی دوم به عنوان فرمانده نیروی هوایی آلمان نازی به خدمت پرداخت.

کودکی و نوجوانی[ویرایش]

هرمان گورینگ در سال ۱۸۹۳ در باواریا به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در آموزشگاه نظامی کارلسروهه ادامه داد و در سال ۱۹۱۴ به ارتش پیوست.

جنگ جهانی اول[ویرایش]

گورینگ در دوران جنگ جهانی اول خلبان بود و به علت شجاعت نشان «صلیب آهنی» را دریافت کرد. بعد از جنگ، به مونیخ رفت و در سال ۱۹۲۲ با هیتلر آشنا شد. او در دسامبر ۱۹۲۲ به عنوان رئیس سپاه توفان (SA) انتخاب شد و تا «کودتای مونیخ» در این سمت باقی‌ماند.

کودتای مونیخ[ویرایش]

گورینگ در کودتای مونیخ به شدت زخمی شد اما توانست به خارج بگریزد. در سال ۱۹۲۷ به آلمان برگشت به حزب نازی پیوست و یک سال بعد، در ۱۹۲۸، به رایشستاگ (مجلس آلمان) راه یافت. او در سال ۱۹۳۲ رئیس رایشستاگ شد.

گورینگ در ۱۹۳۳ وزیر امور داخلی پروس بود و در آن سال نقشی مهم در دستگیری و شکنجهٔ ی کمونیست‌ها و سوسیالیست‌ها داشت.

ورود به نیروی هوایی آلمان[ویرایش]

گورینگ در ۱۹۳۵ فرمانده لوفت وافه (نیروی هوایی آلمان) شد.

جنگ جهانی دوم[ویرایش]

عدم موفقیت لوفت وافه، وسعت گرفتن حملات هوایی متفقین بر آلمان، و اعتیاد گورینگ را از عوامل سقوط وی دانسته‌اند. گورینگ تا سال ۱۹۴۵ او کم و بیش همهٔ پست‌ها و نفوذ خود را از دست داده بود.

محاکمه نورنبرگ[ویرایش]

هرمان گورینگ در همین سال، پس از پایان جنگ و شکست آلمان، در دادگاه نورنبرگ محاکمه و به اعدام با طناب دار محکوم شد.

مرگ[ویرایش]

او در سال ۱۹۴۶ و پیش از آن که هنگام اعدامش فرا رسد، در زندان خودکشی کرد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هرمان گورینگ موجود است.