ابرشرکت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اَبَرشرکت (به انگلیسی: corporation) نوع حقوقی ويژه‎ای از سازماندهی افراد و منابع مادی است که با مجوز دولت و به منظور داد و ستد تعريف می‎شود. در مقايسه با دو نوع ديگر از مالکيت تجاری، يعنی مالکيت انحصاری و شراکت، ابرشرکت به واسطه‎ی شماری از مشخصه‎ها ابزاری منعطف‎تر برای فعاليت اقتصادی در مقياس بزرگ، به‎ويژه به منظور فراهم کردن حجم عظيمی از سرمايه برای سرمايه‎گذاری، محسوب می‎شود.[۱] برجسته‎ترين مشخصه‎های ابرشرکت عبارتند از :[۲]

  • مسئوليت محدود، به اين معنا که تأمين‎کنندگان سرمايه مطلقاً بيش از ميزان سرمايه‎گذاری خود متضرر نخواهند شد.
  • قابليت جابجايی سهام، به اين معنا که حق رأی و ساير حقوق در اين مجموعه، بدون نياز به هماهنگی‎های حقوقی، قابل جابجايی از يک سرمايه‎گذار به ديگری است.
  • برخوردار بودن از شخصيت قضايی، به اين معنا که ابرشرکت همچون يک "شخص" واقعی دارای جايگاه حقوقی است و بنابراين می‎تواند شکايت کند، از آن شکايت شود، قرارداد امضا کند، و به شخصه صاحب دارايی باشد.
  • برخوردار بودن از عمر نامحدود، به طوری که يک ابرشرکت ممکن است حتی پس از کنار رفتن تمامی بنيان‌گذارانش به حيات خود ادامه دهد.

پانویس‌ها [ویرایش]

  1. corporation. (2011). Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica
  2. corporation. (2011). Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica

جستارهای وابسته [ویرایش]