آزادراه تهران - شمال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آزادراه تهران - شمال نام یک پروژهٔ بزرگ راه‌سازی در کشور ایران است که قرار است شهر تهران را به شهرهای غربی استان مازندران متّصل کند.[۱]

مسیر[ویرایش]

مسیر آزادراه از محل تقاطع غیر همسطح بابزرگراه شهید همت و بزرگراه آزادگان شروع و در امتداد درهکن پس از گذشتن از حاشیه روستای سولقان به تدریج از منطقه کوهستانی توچال عبور کرده و سپس توسط تونل تالون به طول ۴۸۵۰ متر این رشته کوه را قطع نموده و در دامنه های شمالی آن در منطقه دوآب شهرستانک قرار می گیرد.

از آن پس، مسیر به موزات جاده قدیم کرج-چالوس امتداد می یابد و در دره سرهنگ وارد تونل البرز به طول ۶۳۵۰ متر شده و در پل زنگوله خارج می شود،سپس با عبور از ارتفاعات البرز به موازات جاده موجود کرج-چالوس تا شهر چالوس ادامه یافته و در نهایت با یک تقاطع غیر همسطح به کمربندی نوشهر - چالوس -تنکابن متصل می گردد.[۲]

ویژگی‌های آزادراه[ویرایش]

  • حداکثر شیب جاده ۶ درصد است.
  • تمام جاده ۲ خط و در مکان‌های بهمن گیر و پر ارتفاع و گردنه‌ها ۳ خط است.
  • بزرگترین و مهم‌ترین جاده ارتباطی بین استان تهران و مازندران است.
  • کاهش ۳۵درصدی سوخت.
  • هزینه بسیار سنگین حدود ۵۰۰۰ میلیارد تومانی برای احداث آزادراه طبق گفته‌های یکی از نمایندگان مجلس.

طرح اوّلیهٔ پروژه[ویرایش]

پروژهٔ آزادراه تهران - چالوس به منظور تأمین ارتباط مطمئن، سریع، و ارزان بین منطقهٔ شمالی و مرکزی کشور و سهولت ارتباط با کشورهای همسایهٔ شمالی در حال اجراست. مطالعات اوّلیّهٔ طرح آزادراه تهران - چالوس در سال ۱۳۵۳ آغاز شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی مطالعات مسیر آزادراه از سوی وزارت راه و ترابری به مسابقه گذاشته شده و بهترین طرح توسط هیئتی متشکّل از وزارت راه و ترابری و سازمان مدیریت و برنامه ریزی نهاد ریاست جمهوری کشور انتخاب شد. ضمناً در طرح کالبدی منطقهٔ گیلان و مازندران و مجموعهٔ راهبردها و سیاست‌ها که در سال ۷۳ به تصویب شورای عالی معماری و شهرسازی رسیده، بر ساخت یک راه ارتباطی سریع میان تهران و غرب مازندران تأکید شده است. این آزادراه بخشی از آزادراه سراسری شمال جنوب است که کوتاهترین مسیر ارتباطی دریای خزر با خلیج فارس بوده و در ترانزیت منطقه عمده ترین نقش را بر عهده خواهد داشت.

طرح قبلی خصوصی جادّهٔ هراز بعد پروژه تهران شمال به محور اصلی شمال ایران انتخاب شد و به مترو منو ریل و بزرگراه مجهز وتبدیل می‌شود.

منابع[ویرایش]