توچال
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
توچال قلهای در شمال تهران و به ارتفاع ۳۹۶۲ متر میباشد که بخشی از دامنه رشتهکوههای البرز است. دامنه جنوبی توچال مجاور با شهر تهران و قله آن مشرف به این شهر است.
مشهورترین و پررفت و آمدترین پناهگاهها و جان پناههای توچال به ترتیب از شرق به غرب کلکچال، شروین، شیرپلا، ایستگاه پنجم تله کابین، اسپیدکمر و پلنگچال هستند که همگی آنها مشرف به تهران هستند.
از سال ۲۰۰۳ مهمانپذیری به نام «هتل توچال» در ایستگاه هفتم تلهکابین توچال تکمیل و راهاندازی شدهاست. نمای این هتل از چوب بوده و به دامنهٔ شمالی توچال و دامنهٔ جنوبی البرز مرکزی و قلل آزادکوه و خلنو اشراف دارد. بنا به اظهارات مجموعه تله کابین توچال، این هتل با ارتفاعی حدود ۳۷۰۰ متر از سطح دریا، مرتفعترین هتل دنیا میباشد. قدیمی ترین جانپناه کوهنوردی ایران (اسپید کمر) در جنوب قله توچال و شرق ایستگاه ۵ قرار دارد.
[ویرایش] پیست اسکی و تله کابین
تلهکابین توچال (علاوه بر تلهسییژ واقع در منطقه دربند) دارای بالابر است و پیست توچال تنها مکان قابل اسکی این منطقهاست. ایستگاه سوم این تله کابین در ۲۰۰۰ متری از سطح دریا، ایستگاه پنجم در ۳۰۰۰ متری و ایستگاه هفتم در ارتفاع ۳۷۰۰ متری از سطح دریا است.
