قله توچال
۰۹″ ۲۵′ ۵۱°شرقی ۰۴″ ۵۳′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۴۱۹۱۷غرب ۳۵٫۸۸۴۴۴جنوب
توچال قلّهای در شمال تهران و به ارتفاع ۳۹۶۲ متر میباشد که بخشی از دامنه رشتهکوههای البرز است. دامنهٔ جنوبی توچال مجاور با شهر تهران و قلهٔ آن مشرف به این شهر است.
مشهورترین و پر رفت و آمدترین پناهگاهها و جانپناههای توچال به ترتیب از شرق به غرب کلکچال، شروین، شیرپلا، ایستگاه پنجم تله کابین، اسپیدکمر و پلنگچال هستند که همگی آنها مشرف به تهران هستند.
محتویات |
موقعیت [ویرایش]
رشتهکوه توچال در شمال تهران قرار گرفتهاست. این رشتهکوه از جنوب، به شهر تهران و از شمال به شکراب و شهرستانک مشرف است.
| نقشهٔ البرز مرکزی | قلهها: | ۱ علمکوه |
|---|---|---|
|
۲ آزادکوه | ۳ دماوند |
| ۴ دوبرار | ۵ دوخواهران | |
| ۶ قلعهگردن | ۷ گرگ | |
| ۸ خلنو | ۹ مهرچال | |
| ۱۰ میشینهمرگ | ۱۱ ناز | |
| ۱۲ شاه البرز | ۱۳ سیالان | |
| ۱۴ توچال | ۱۵ وروشت | |
| ۱۶ پهنهحصار | ||
| رودها: | ۰ | |
| ۱ الموت | ۲ چالوس | |
| ۳ دوهزار | ۴ هَراز | |
| ۵ جاجرود | ۶ کرج | |
| ۷ کجور | ۸ لار | |
| ۹ نور | ۱۰ سرداب | |
| ۱۱ سههزار | ۱۲ شاهرود | |
| شهرها: | ۱ آمل | |
| ۲ چالوس | ۳ کرج | |
| سایر: | D دیزین | |
| E امامزاده هاشم | K تونل کندوان | |
| * سد لتیان | ** سد لار |
پیست اسکی و تلهکابین [ویرایش]
تلهکابین توچال دارای سه خط اصلی و سه خط تلهسییژ و یک خط تلهاسکی میباشد. روی هم رفته درازای سه خط اصلی این تلهکابین، نزدیک به ۷۵۰۰ متر است که در میان تلهکابینهای نصب شده در دنیا یکی از طولانیترین خطوط تلهکابین پیوسته به شمار میرود.[۱] ایستگاه سوم این تله کابین در ارتفاع ۲۰۰۰ متری از سطح دریا، ایستگاه پنجم در ارتفاع ۳۰۰۰ متری و ایستگاه هفتم در ارتفاع ۳۷۰۰ متری از سطح دریا است.
کار ساخت تلهکابین توچال، در سال ۱۳۵۳ به دست بهمن باتمانقلیچ و با همکاری شرکت فرانسوی «پوما» و شرکت اتریشی «دوپل مایر» آغاز شد و در سال ۱۳۵۷ پایان یافت.[۱]
از سال ۲۰۰۳ مهمانپذیری به نام «هتل توچال» در ایستگاه هفتم تلهکابین توچال تکمیل و راهاندازی شدهاست. نمای این هتل از چوب بوده و به دامنهٔ شمالی توچال و دامنهٔ جنوبی البرز مرکزی و قلل آزادکوه و خلنو اشراف دارد. قدیمیترین جانپناه کوهنوردی ایران (اسپید کمر) در جنوب قلّهٔ توچال و شرق ایستگاه ۵ قرار دارد.
مسیرهای صعود [ویرایش]
قلّهٔ توچال، به دلیل نزدیکی به تهران، همواره شمار زیادی صعودکننده دارد. صعود به توچال از مسیرهای مختلفی امکانپذیر است. مهمترین این مسیرها عبارتند از:
- دربند، شیرپلا، سیاهسنگ، قلّهٔ توچال (رایجترین مسیر)
- بوستان جمشیدیه، پناهگاه کلکچال، درهٔ پیازچال، قلهٔ پیازچال، قلهٔ توچال
- ولنجک، ایستگاه پنجم تلهکابین، ایستگاه هفتم تلهکابین، قلهٔ توچال
- درکه، پناهگاه پلنگچال، ایستگاه پنجم تلهکابین، ایستگاه هفتم تلهکابین، قلهٔ توچال
- دارآباد، قلهٔ دارآباد، قلهٔ پیازچال، قلهٔ توچال
- دربند، دوراهی اوسون، دره اوسون، جان پناه اسپیدکمر، ایستگاه هفتم تله کابین، قلهٔ توچال (قدیمی ترین مسیر)
همچنین از دامنهٔ شمالی و از شکراب هم امکان صعود به توچال وجود دارد که کمتر مورد استفاده قرار میگیرد.
نگارخانه [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ قله توچال موجود است. |
