جاده هراز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جاده هراز
اطلاعات راه
مسافت: ۱۳۰ مایل (۲۱۵ کیلومتر)
تقاطع‌های مهم
از: تهران, استان تهران
  Expressway in Iran.png بزرگراه بابایی
Road79.png جاده ۷۹ (ایران)
تا: محمودآباد, استان مازندران
Zeichen 102.svgRoad22.png جاده ۲۲ (ایران)
موقعیت
استان‌ها: استان تهران, استان مازندران
شهرهای مهم: رودهن, استان تهران
آمل, استان مازندران
شبکه جاده
بزرگراه‌های ایران

جاده ۷۷ یا جاده هراز، به همراه جاده ۵۹ (کرج-چالوس)، مهم‌ترین جاده تهران-مازندران است. این جاده از درهٔ رود هراز می‌گذرد و نزدیک‌ترین راه اصلی به قله دماوند است. این جاده یکی از زیباترین و تاریخی ترین جاده‌های جهان است که به انتخاب مردم ایران در سال هشتاد و نه زیباترین جاده ایران انتخاب شده‌است، همچنین این جاده تاریخ منطقه عظیم البرز و لاریجان، آمل و ایران را بیان می‌کند. همچنین این جاده کوتاه‌ترین مسیر تردد میان دو شهر تهران و آمل است. برآورد می‌شود که فقط در ایام نوروز، این جاده میزبان ۵ میلیون مسافر باشد. حجم زیاد تردد در کنار ظرفیت کم جاده گاهی موجب به وجود آمدن ترافیکهای بسیار طولانی می‌شود. به همین لحاظ پروژه چهاربانده کردن این جاده در دست اجرا بوده و هم اکنون حدود نیمی از این مسیر چهاربانده شده‌است. جاده هراز دارای ۱۴ تونل بوده که طولانی‌ترین آن‌ها بیش از ۱۵۰۰ متر طول دارد.کار ساخت این جاده ۲۳ سال به طول انجامید.

اگرچه استفاده از دره هراز به عنوان راه ارتباطی آمل به شهر ری سابقه بسیار طولانی دارد، ولی جاده هراز یکی از جدیدترین جاده‌های اتوموبیل‌روی منتهی به شمال کشور است. در اطراف این جاده جاذبه‌های گردشگری تاریخی، طبیعی و مذهبی وجود داشته و همین امر نیز موجب ترغیب مسافران بیشتری به استفاده از این جاده شده‌است.

تاریخچه[ویرایش]

آثار بجای مانده از راه باستانی هراز تنگه بند بریده

در محل تنگه بند بریده، آثاری از راه باستانی ری به آمل به چشم می‌خورد. این آثار حکایت از آن دارد که حداقل از زمان ساسانیان، محور رودخانه هراز، به عنوان یک جاده مستقل مورد استفاده بوده‌است، جاده هراز از قدیمی ترین جاده های جهان است.[۱] جاده اتوموبیل رو هراز در سال ۱۳۴۲ بعنوان یک راه دسترسی اصلی در دره هراز، به بهره برداری رسید. کار ساخت این جاده ۲۳ سال به طول انجامید.[۲]

تا پایان سال ۱۳۸۹ حدود نیمی از مسیر این جاده چهاربانده شده[۳] و قرار است است این جاده تا پایان سال ۱۳۹۱ چهاربانده شود.[۴] پیمانکار این طرح، قرارگاه خاتم‌الانبیا سپاه پاسداران است.[۵]

موقعیت مسیر[ویرایش]

جاده هراز از حد فاصل دو شهر بومهن و رودهن از جاده فیروزکوه منشعب شده و پس از عبور از بالادست دره مشاء، آبعلی، گردنه امامزاده هاشم، پلور، آب‌اسک، رینه و لاریجان را پشت سر می‌گذارد و در نهایت به شهر آمل متصل می‌شود.

در ۹۰ کیلومتری آمل راه فرعی لاسم-ارجمند به جاده فیروزکوه نیز از جاده هراز منشعب می‌شود.[۶]

جاده هراز دارای ۱۵ تونل است که مجموع طول این تونل‌ها به ۵۷۰۰ متر می‌رسد. طولانی‌ترین تونل در مسیر هراز، تونل وانا با طول ۱۵۴۰ متر است.[۷] از دیگر تونل‌های این جاده می‌توان از (تونل لهاش، تونل سیاه بیشه، تونل دوآب،تونل گروازمال، تونل سیاه‌بند، تونل شکرالله رود، تونل احمدمال، تونل آیو و تونل نورانی) نام برد. همچنین بهمنگیر امامزاده هاشم نیز با طول ۱۳۰۰ متر در این جاده قرار دارد. در سال ۱۳۹۲ بزرگ ترین و طولانی ترین تونل جاده ای کشور به طول ۳۲۹۰ متر افتتاح شد، با بهره برداری از این طرح، فاصله ۲۱ کیلومتری منطقه پلور در مازندران تا منطقه آبعلی در استان تهران به ۱۲ کیلومتر کاهش می یابد.

تصویری از کوه دماوند در فصل پاییز

اهمیت[ویرایش]

جاده بین‌المللی هراز یکی از چهار محور ارتباطی شهر تهران به شمال ایران است.[۸] فقط در ایام نوروز نزدیک به ۴ میلیون نفر، یعنی حدود ۳۰٪ از مسافران نوروزی استان مازندران، از طریق این جاده وارد استان می‌شوند.[۹] استقبال تردد کنندگان از این جاده باعث شده‌است تا در برخی از روزهای سال، ترافیک ۱۷۰ کیلومتری در این جاده شکل بگیرد.[۱۰]

دهکده توریستی الیمستان در جاده هراز

قله دماوند نماد ایران هم در این جاده نمایان است.

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

جاده هراز دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی است. آبگرم اسک، آبگرم بایجان، آبگرم لاریجان، غار گل زرد، دره استله‌سر، دره منظریه ودشت و آبشار دریوک، دخمه سنگی کافر کلی، قلعه ملک بهمن، دشت لرا، شکل شاه، قله دماوند، دشت شقایق، پل سنگی، آبشار شاهاندشت، آبشار قلعه دختر، پارک جنگلی، آبشارهای یخی دماوند و نوا، آبشار شیخ علی خان زیار، تخت فریدون، کاعون، پاشوره، غار آب اسک، قلعه کهرود، حمام شاه عباسی، دژ امیری، سد لار، دریاچه ساهون و دریاچه امامزاده علی (پشنگ)، برج سی شاهاندشت، آبشار تماره و پرومد در امیری، منطقه ممنوعه شکار، و روستاهای و ییلاقات متعدد و امامزاده‌ها د داخل روستاها و چندین آبشار و غارهای دیگر و چند تپه و پرورش ماهی‌ها و برخی از مهمترین جاذبه‌های طبیعی گردشگری این جاده هستند که در استان مازندران قرار دارند و توچال نیز در استان مازندران قرار دارد.[۱۱] همچنین کتیبه شکل شاه از جاذبه‌های تاریخی این جاده به شمار می‌روند.[۱۲]

مهمترین جاذبه مذهبی جاده هراز، امامزاده هاشم است و بعد سه امامزاده دیگر که به ثبت ملی رسیده‌اند. این امامزاده در مرتفع‌ترین نقطه این جاده و در گردنهای به همین نام واقع است. نسب او را به امام حسن مجتبی می‌رسانند. این امامزاده با شماره ۶۱۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. به نظر می‌رسد در گذشته در کنار این بقعه، کاروانسرایی وجود داشته که امروز اثری از آن به چشم نمی‌خورد.[۱۳]

نمایی دیگر در بایجان

ایمنی[ویرایش]

آمار تصادفات رانندگی در جاده هراز بسیار بالا است.[۱۴] این جاده در زمان ساخت نیز کشته‌ها و زخمی‌های بسیاری برجای گذاشته‌است.[۱۵] از دیدگاه اداره راه و ترابری استان مازندران، کیلومتر ۱۸ تا ۲۲ جاده از رودهن به سمت امامزاده هاشم، بحرانی‌ترین قطعه این راه از دیدگاه سقوط بهمن است. اگر چه تونل بهمنگیر امامزاده هاشم، واکنشی به این خطر است، ولی این بهمنگیر در سال ۱۳۷۶ نتوانست از جان ۳۲ مسافری که در همین نقطه زیر بهمن ماندند حفاظت کند.[۱۶] با این وجود نتایج یک تحقیق دانشگاهی نشان می‌دهد که همچنان عامل انسانی مهمترین عامل بروز سوانح در این جاده‌است.[۱۷]

تونل امام زاده هاشم

علاوه بر سوانح جاده‌ای، آلودگی هوای داخل تونل‌های جاده هراز نیز بسیار فراتر از استانداردهای لازم بوده و خطراتی را برای تردد کنندگان ایجاد نموده‌است.[۱۸]

نمایی از دریاچه لار

زمین‌شناسی[ویرایش]

جاده هراز در زمستان

جاده هراز بر گستره‌ای از سنگهای کامبرین تا سنگ‌های کوارتزی بنا شده‌است. به لحاظ تنوع جنس سنگ‌های زیرساخت، ویژگی‌های زمین ساختی، خصوصیات آب و هوایی، ارتفاع از سطح دریا و همچنین فاصله جاده تا گسلهای بزرگ، امکان تحلیل متمرکز ناپایداری در این جاده وجود ندارد. مهمترین عوامل زمین‌شناختی که موجب ناپایداری می‌شوند، گسل‌های راندگی بایجان و مشاء و همچنین آتشفشان دماوند است.[۱۹] بخشی از جاده بر روی رسوبات آبرفتی و خاکسترهای آتشفشانی ناپایدار دماوند احداث شده که همواره خطر زمین لغزشی از نوعی که در سال ۱۳۶۴ به وقوع پیوست را به همراه دارد. سنگ‌های کوارتز نیز که محصول آتشفشان دماوند هستند، در واکنش به تغییرات آب و هوایی و هوازدگی ناپایداری شدیدی از خود بروز می‌دهند.[۲۰] سایر بخش‌های جاده، بخصوص در منطقه آب‌اسک نیز، همواره مرکز بزرگترین زمین‌لغزش‌های منطقه بوده و بارها قطعات بزرگی (گاه به طول ۶۰۰ متر) از جاده مورد هجوم زمین‌لغزش قرار گرفته و مجدداً احداث شده‌است.[۲۱]

طبیعت مراتع جاده هراز
نمای ریزش آب آبشار قلعه دختر پلور در جاده هراز

امکانات بین راهی[ویرایش]

در جاده هراز امکانات متعدد بین راهی مانند رستوران و هتل و ویلا نیز وجود دارد و مجموعه‌های توریستی رفاهی مانند نارنجستان و پارک جنگلی میرزا کوچک خان و پنجاب و شاندیز نیز وجود دارد. امام زاده هاشم مهم ترین مکان مذهبی این جاده به شمار می رود که دارای امکانات قابل توجهی برای مسافران بین راهی می باشد.

منابع[ویرایش]

  1. شهربانو وفایی، فرامرز طالبی. «تنگه بندبریده». در سیمای میراث فرهنگی مازندران. سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۸۱. ISBN ۹۶۴-۷۴۸۳-۱۹-۸. 
  2. شهرام نصیری. نگرشی بر زمینلغزش‌های ایران: بررسی موردی ناپایداری شیبها در جاده هراز. . پایگاه ملی داده‌های علوم زمینی کشور، ۲۵ تیر ۱۳۸۳، ۱۶. 
  3. «۵۰ درصد جاده هراز تعریض و چهار بانده شد». آفتاب، ۹ دی ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  4. «بهبهانی: جاده هراز چهار بانده می‌شود». جام جم آنلاین، ۹ آذر ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  5. «توسعه جاده هراز به قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپرده شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۹ مرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  6. «۱۹ نماینده خواستار اتصال جاده هراز به فیروزکوه شدند». فارس نیوز، ۲ شهریور ۱۳۸۳. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  7. «۱۴ راهدارخانه در جاده‌های برفگیر مازندران فعال هستند». ایرنا، ۲۵ آبان ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  8. «توسعه جاده هراز به قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپرده شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۹ مرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  9. «۳۰ درصد مسافران نوروزی از طریق محور هراز وارد مازندران می‌شوند». استانداری مازندران، ۱۸ اسفند ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  10. «ترافیک ۱۷۰ کیلومتری در جاده هراز». جام جم آنلاین، ۸ مرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  11. «جاده هراز> جاذبه‌های طبیعی آمل». فرمانداری آمل. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  12. شهربانو وفایی، فرامرز طالبی. «تنگه بندبریده». در سیمای میراث فرهنگی مازندران. سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۸۱. ISBN ۹۶۴-۷۴۸۳-۱۹-۸. 
  13. «امامزاده‌های ایران (۵) ـ امامزاده هاشم (ع) در جاده هراز». پایگاه خبری تحلیلی اهل بیت علیهم السلام، ۳۰ تیر ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  14. «توسعه جاده هراز به قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپرده شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۹ مرداد ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  15. شهرام نصیری. نگرشی بر زمینلغزش‌های ایران: بررسی موردی ناپایداری شیبها در جاده هراز. . پایگاه ملی داده‌های علوم زمینی کشور، ۲۵ تیر ۱۳۸۳، ۱۶. 
  16. شهرام نصیری. نگرشی بر زمینلغزش‌های ایران: بررسی موردی ناپایداری شیبها در جاده هراز. . پایگاه ملی داده‌های علوم زمینی کشور، ۲۵ تیر ۱۳۸۳، ۱۹. 
  17. «تصادفات جاده‌ای: بررسی عوامل موثر، راهکارهای کاهش (مورد: جاده هراز استان مازندران)». اولین کنفرانس ملی تصادفات و سوانح جاده‌ای و ریلی، ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۱. 
  18. Mohammad Ali Zazouli. Abbass Nattaj Jolodar, M Hoseinei. Determination of vehicular pollution in the road tunnel of Vana (Haraz Road) in the North of Iran. . Journal of Applied Science and Environmental Management ۱۲، ش. ۱ (مارس ۲۰۰۸): ۱۱۹-۱۲۱. 
  19. شهرام نصیری. نگرشی بر زمینلغزش‌های ایران: بررسی موردی ناپایداری شیبها در جاده هراز. . پایگاه ملی داده‌های علوم زمینی کشور، ۲۵ تیر ۱۳۸۳، ۱۷. 
  20. شهرام نصیری. نگرشی بر زمینلغزش‌های ایران: بررسی موردی ناپایداری شیبها در جاده هراز. . پایگاه ملی داده‌های علوم زمینی کشور، ۲۵ تیر ۱۳۸۳، ۱۸. 
  21. شهرام نصیری. نگرشی بر زمینلغزش‌های ایران: بررسی موردی ناپایداری شیبها در جاده هراز. . پایگاه ملی داده‌های علوم زمینی کشور، ۲۵ تیر ۱۳۸۳، ۲۰.