گنگ‌مین گوریو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گنگ‌مین گوریو
King Kongmin of Koryo.jpg
سلطنت ۱۳۵۱–۱۳۷۴
پیشین پادشاه چونگ جونگ
جانشین پادشاه یو
پدر پادشاه چونگ سوک
مادر ملکه گونگ وون
زادروز ۲۳ مهٔ ۱۳۳۰(1330-05-23)
مرگ ۲۷ اکتبر ۱۳۷۴ میلادی (۴۴ سال)
دین و مذهب بودائیسم

پادشاه گنگ‌مین (تولد ۲۳ می ۱۳۳۰ - مرگ ۲۷ اکتبر ۱۳۷۴) سی و یکمین پادشاه گوریو بود که در سال ۱۳۵۱ پس از پادشاه چونگ جونگ به حکومت رسید و تا سال ۱۳۷۴ حکومت کرد. او پسر پادشاه چونگ سوک و ملکه گونگ وون بود.

سلطنت[ویرایش]

پادشاه گونگ مین هنگامی که به پادشاهی رسید، شروع به اصلاح حکومت گوریو کرد. اولین اقدام او این بود که تمامی اشراف و مأمورین نظامی که طرفدار یوآن بودند را عزل کند. این افراد یک جناح مخالف دولت را تشکیل می دادند که حتی اقدام به یک کودتای ناموفق علیه پادشاه نیز کردند. جو ایل شین که یک مقام رسمی بود، سعی کرد که دولت را در دست بگیرد، اما این شورش او توسط ژنرال چوی یونگ خنثی شد.

تهاجم مغول ها[ویرایش]

طی تهاجمات مغول در سالهای ۱۲۵۰ الی ۱۲۷۰ میلادی، استان های شمالی کره، با نام سانگسئونگ ضمیمهٔ خاک آنها شد.

مرگ[ویرایش]

او در سال ۱۳۷۴ میلادی توسط چوی مان سائنگ و عده ای دیگر کشته شد. یکی از مردان جوان به نام هونگ ریون، با یکی از هم بالین های پادشاه رابطه داشت که باعث خشم پادشاه گونگ مین شد و پادشاه خواست که او را بکشد، اما قبل از حکم او، پادشاه گونگ مین توسط هونگ ریون و چوی مان سائنگ در خواب کشته شد.

پس از مرگ او، یک مقام عالی رتبه بنام یی این-ایم، دولت گوریو را در دست گرفت و رئیس دولت در زمان پسر گونگ مین ، پادشاه یو شد.

بعنوان یک هنرمند[ویرایش]

از وی بعنوان یکی از بهترین هنرمندان و خوشنویسان دورهٔ گوریو یاد می کنند.

خانواده[ویرایش]

  • پدر : پادشاه چونگ سوک از گوریو
    • پدربزرگ : پادشاه چونگسئون از گوریو
    • مادربزرگ : بانو یاسوکجین یی-بی
  • مادر : ملکه گونگ وون از قبیلهٔ نامیانگ هونگ
    • پدربزرگ : هونگ گیو
    • مادربزرگ : بانو کیم از قبیلهٔ گوانگجو کیم
  • همسر ها:
  1. ملکه ایندئوک از قبیلهٔ بورجیگین
  2. ملکه سونجئونگ از قبیلهٔ گوکسان هان
  3. هم بالین سلطنتی بان-یا
    1. پادشاه یو از گوریو ، یو وانگ

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی